Արա Աբրահամյանի սխրանքը
Արա Աբրահամյան... Այս բարձր ու վեհ, բարձրինտելեկտուալ անձնավորությունը հայ ժողովրդի հպարտությունն է։ Նրա լայն գիտելիքներն ապշեցնում են մեզ օրեցօր, մանավանդ ռուսերենի և հայերենի, քաղաքականության և աշխարհաքաղաքականության, տնտեսության և աշխարհատնտեսության, էթիկայի և էսթետիկայի, պատմության և փիլիսոփայության ոլորտներում։ Պրն Աբրահամյանն առիթը բաց չի թողնում հիշեցնելու մեզ ու աշխարհին իր մասին։ Ահա, երեկ էլ նա հարկ համարեց երախտագիտական ուղերձ հղել Բունդեսթագի խոսնակին Հայոց ցեղասպանության ճանաչման բանաձևի առիթով։ 

Պրն Աբրահամյանի անունից գերմանական խորհրդարանին ուղարկվեց նամակ՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «Մեծարգո պարոն Լամերթ։ Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի և Ռուսաստանի հայերի միության անունից թույլ տվեք հայտնել Ձեզ խորին հարգանք և տեղեկացնել, որ աշխարհի տարբեր երկրների հայկական համայնքները մեծ գոհունակությամբ ընդունեցին Բունդեսթագի բանաձևի ընդունումը, որով ճանաչվում է «Օսմանյան կայսրությունում հայերի գրեթե լիովին բնաջնջումը ցեղասպանությամբ»։ 

Հայոց ցեղասպանությունն Օսմանյան կայսրությունում 20-րդ դարի հրեշավոր հանցագործություն է, որի արդյունքում սպանվեցին մեր 1,5 միլիոն հայրենակիցներ, հարյուր հազարավորներ, զրկվելով տնից ու ունեցվածքից, դարձան հարկադրյալ տարագիրներ՝ ապաստան գտնելով աշխարհի տարբեր երկրներում։ Չնայած համաշխարհային հանրությունը, շատ երկրներ, միջազգային հասարակական կազմակերպություններ ցասումով դատապարտել են Հայոց ցեղասպանությունը, ժամանակակից Թուրքիան ոչ միայն չի ընդունում Օսմանյան կայսրությունում իրականացված այդ հանցագործության փաստն ինքնին, այլև դրա մասին ցանկացած հիշատակում ընդունում է որպես թշնամական ակտ։ 

Ընդունելով «պատմական պատասխանատվությունը 1915թ. իրադարձությունների համար և դատապարտելով ինչպես երիտթուրքական կառավարության հանցագործությունները, այնպես էլ գերմանական ռեյխի՝ Օսմանյան կայսրության դաշնակցի անգործությունը՝ Բունդեսթագի պատգամավորները ոչ միայն անգնահատելի ավանդ ներդրեցին պատմական արդարության վերականգնման և այսուհետ նման հանցագործությունների կանխման գործում, այլև ողջ աշխարհին ցույց տվեցին իրենց հավատարմությունը դեմոկրատական արժեքներին և հումանիզմի գաղափարներին։

Անկեղծ հարգանքով՝ Արա Աբրահամյան, Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի և Ռուսաստանի հայերի միության նախագահ, ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Բարի կամքի դեսպան»։

Դե, իհարկե, նամակներ գրելը լավ բան է, մանավանդ եթե դրանք օգտակար են։ Եվ այս առնչությամբ հարկ է ասել, որ պրն Աբրահամյանի երախտագիտական ուղերձը, անկասկած, ավելի նշանակալի քաղաքական ակտ է, քան ՀՀ նախագահի ուղերձը։ 

Գերմանիայում համաշխարհային հայության առաջնորդի նամակը հիացմունքով կընդունեն, Հայաստան կհոսեն անհամար գերմանական վարկեր և տեխնոլոգիաներ, Արա Աբրահամյանը կներդնի բոլոր ջանքերը, որպեսզի իր փոքր հայրենիքը վերանվանվի Բունդեսմալիշկա (իսկ դա գերմանացիների վրա հավելյալ պարտավորություններ կդնի)։ 

Մի խոսքով՝ Հայաստանի ՀՆԱ-ն կեռապատկվի, Արա Աբրահամյանն ազգային հերոս կհռչակվի, նա առանց դժվարության կփոխի ՀՀ սահմանադրությունը և իր համար ՀՀ նախագահ ընտրվելու իրավունք կապահովի։ Վերջապես, նա կդառնա հայկական պետության ղեկավարը և կփրկի մեզ բոլորիս հավերժական տնտեսական ճգնաժամից, համատարած անարդարությունից, արտագաղթից և այլն։

Կեցցե՛ն նամակները, որոնք դեռ գրելու է Արա Աբրահամյանը։ Կեցցե՛ Արա Աբրահամյանի նամակը Բունդեսթագի խոսնակին։ Կեցցե՛ անձամբ ինքը՝ Արա Աբրահամյանը։ Ուռա՜։

 shame.am