«Հայելի»-ն գրում է.

Ոստիկանության պետ Վլադիմիր Գասպարյանը Անկախության օրվա առթիվ Եռաբլուր կատարած այցի ժամանակ հիշել է Վանո Սիրադեղյանին:
Գասպարյանը հայտարարել է, որ Սիրադեղյանն իր ավագ ընկերն է եղել. «Ես Վանո Սիրադեղյանի հետ երկար տարիներ աշխատել եմ: Նա իմ ընկերն է եղել ու շարունակում է մնալ»,- հայտարարել է նա:
Վանո Սիրադեղյանին հիշելու առիթը վերջին շրջանում ակտիվացած քրեական բախումներն ու սպանություներն են, որոնք առիթ էին դարձել, որպեսզի հանրային շրջանակներում ավելի արտահայտիչ դառնան Վանո Սիրադեղյանի վերադարձի սպասումները:
Այս ֆոնին Վովա Գասպարյանի հայտարարությունը, թե ինքը Սիրադեղյանի ընկերն է, ընդամենը շահեկան PR-ի փորձ է:
Վանոյի ընկեր արտահայտությունը նրա համար անշուշտ կոմպլիմենտ է:

Հետաքրքիր է՝ այս տարիների ընթացքում ինչով և ինչպես է արտահայտվել Վովայի Գասպարյանի ընկերությունը:
Օրինակ, նա՝ իբրև ոստիկանապետ, ի՞նչ է արել, որ իրականություն դառնա իր ընկերոջ վերադարձը, վերջապես այլևս մարդը ստանա ազատ հասարակություն վերադառնալու իրավունքը:
Կամ երբ հրապարակավ տեղեկություններ եղան Վանո Սիրադեղյանի որդու ձերբակալության մասին /նա հայտնվել էր ինչ-որ պատմությունների մեջ/, ինչ արեց այս մարդը իր ընկերոջ որդու համար:
Չէ՞ որ նույն ոստիկանապետը իր անձնական աշխատակազմի որոշ ներկայացուցիչների և նրանց մերձավորների տարատեսակ սկանդալային պատմությունները շատ լավ կոծկում է:
Եվ վերջապես եթե իսկապես Վովան Վանոյի հետ երկար տարիներ աշխատել է, գոնե որպես ավագ գործընկեր՝ նրանից կարող էր որոշ բաներ սովորած լինել, օրինակ՝ ինչպես հասարակական կյանքում չեզոքացնել գողականներին և քրեածին տարրերին. մի բան, որը ժամանակին հրաշալի կերպով արեց Վանոն: Ինքը՝ Վովա Գասպարյանը, չի համաձայնվել այն պնդմանը, թե քրեածին տարրերը ակտիվացել են: Դիտարկմանը, թե Հայաստանում գողական աշխարհի ներկայացուցիչները հավաքներ են իրականացնում, ոստիկանապետն արձագանքել է. «Օրենքով գողերն այնքան գառի նման խելոք են իրենց պահում»:
Գառան պես գողականներին իհարկե կվայելեր գայլի պես ոստիկանություն:
Բայց այսօր օրենքով գողերն ու նրանց սպասարկող քրեական արբանյակները օրը ցերեկով իրար են ուտում, ոստիկանների հեղինակությունն ու հասարակության անդորրն էլ հետն են խժռում, իսկ ոստիկանապետը նրանց վարքից գոհ է, ասում է գառան պես են:
Իհարկե, եթե ոստիկանությունը ցանկանա, ապա ցանկացած գողական կերպար՝ անկախ նրանից նա օրենքով գող է, թե սովորական քրեական հեղինակություն կամ փողոցային գրպանահատ, հաշված օրերի ընթացքում գառից էլ խելոք կդառնա, որովհետև պետությունը ունի բոլոր լծակները, և կարող է նրանց հարցերը լուծել:
Ամբողջական նյութը  կարդալ այստեղ: