«Politik.am »-ը գրում է.

Երեկ արտակարգ դեպք տեղի ունեցավ մայրաքաղաք Երևանում: Անհայտ մի քաղաքացի Էրեբունի համայնքի բիլիարդի սրահներից մեկում պատանդ էր վերցրել մի կնոջ:  Ոստիկանության աշխատակցի զեկուցագրի հիման վրա նախապատրաստված նյութերով պարզվել է, որ 2017թ. օգոստոսի 29-ին, Երևան քաղաքի Ռոստովյան 15/6 հասցեում գտնվող «Ուիքենդ» կոչվող չգործող բիլիարդի խաղասրահում, մի տղամարդ որպես զենք օգտագործվող դանակի գործադրմամբ, ժամը 15։30-ի սահմաններում ֆիզիկական ազատությունից ապօրինի զրկելու ձևով պատանդ է վերցրել Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 9-րդ զանգվածի մի բնակչուհու՝ ծնված 1993թ.։ Մինչ այդ կոտրվել են նաեւ խաղասրահի պատուհանների ապակիները, վնասվել է գույքը։ Խաղասրահի մոտ հավաքված բազմաթիվ քաղաքացիների, ահազանգով դեպքի վայր եկած իրավապահ մարմինների աշխատակիցների ներկայությամբ տղամարդը, դանակը պահելով երիտասարդ կնոջ կոկորդի մոտ, կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ պահանջել է ներս հրավիրել 5 քաղաքացիների և փաստաբանի՝ հակառակ դեպքում սպառնալով սպանել պատանդին։

Կնոջն ազատ արձակելուն ուղղված բանակցություններն արդյունք չեն տվել, եւ տղամարդը հրաժարվել է ենթարկվել իրավապահ մարմինների աշխատակիցների օրինական պահանջներին։ Պատանդ վերցված կնոջ կյանքին սպառնացող իրական վտանգը կանխելու նպատակով՝ ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ հատուկ նշանակության ջոկատի աշխատակիցների կողմից իրականացվել է հատուկ գործողություն, որի ժամանակ տղամարդը ստացել է կյանքի հետ անհամատեղելի հրազենային վնասվածք։

Ոստիկանության հայտարարությունից հետո համացանցում հայտնվեց մի լուսանկար, որտեղ հստակ երևում էր, որ կնոջը պատանդ վերցրած երիտասարդին վնասազերծող ոստիկանը կրակը վարում է հենց տարածքում հավաքված հանրության միջից:

Իհարկե ոստիկանությունը հայտարարել է, որ այլ տարբերակ չի մնացել, որը դեռ պետք է պարզել՝ արդյոք հանցագործություն գործած երիտասարդին հրապարակային գնդակահարելը միակ տարբերակն էր: Հարցն այստեղ այլ բանում է՝ ինչու նրա գնդակահարությունը իրականացվեց հրապարակային, հանրության աչքի առաջ: Միթե ոստիկանությունը չէր կարող գոնե տարածքից հեռացնել քաղաքացիներին: Սա դեռ հարց է:

Խնդրի կապակցությամբ իրավապաշտպան Զարուհի Հովհաննիսյանը գրում է. «Բոլոր լրատվամիջոցները գրում են այն մասին, որ բիլյարդ ակումբում 24-ամյա աղջկան պատանդ վերցրած երիտասարդին հնարավոր չի եղել համոզել ու միակ ելքը դիպուկահարի կրակոցն էր։ Սակայն, արդյո՞ք իսկապես միակ ելքը կյանք խլելն էր, թե հնարավոր էր առավել պրոֆեսիոնալ աշխատանք տանել ու խուսափել մարդկային կյանքի կորստից։ Այս հարցը ամենակարևորն է։ Արդյո՞ք համակարգում կան այնպիսի հոգեբաններ, որոնք տարել են այդ աշխատանքը, արդյո՞ք ուժի կիրառումը միակ ելքն էր, չգիտեմ։  Հարցադրում է, որը չի կարող չհնչեցնել իրավապաշտպանը․․․»,-գրել է իրավապաշտպանը: