ԱԺ փոխնախագահ Էդուարդ Շարմազանովը՝ անդրադառնալով Հայաստանում Եվրամիության պատվիրակության ղեկավար, դեսպան Պյոտր Սվիտալսկիի՝ ՀՀ իշխանություններին ուղղված հայտարարությանը, որ եթե իրենց աջակցությունն այլևս ցանկալի չէ, չեն պարտադրի իրենց ներկայությունը, ասել է. «Դիվանագետի համար նեղացկոտությունը քաղաքական կատեգորիա չպետք է լինի: Քաղաքական գործընթացներն ու քաղաքական հարաբերությունները հարսանիք չեն, որ ով փող վճարի, նա էլ պատվիրի, նման տրամաբանությամբ առաջ չեն շարժվում»:

Զգո՞ւմ եք, ինչպես է «ղզղնել» Շարմազանովը:

Իհարկե, Եվրամիությունից 7 միլիոն եվրո ստացել են, բարով-խերով կերել են, հիմա արդեն ԵՄ-ն այլևս իրենց պետք չի: Ինչ որ տեղ, նույնիսկ խանգարում է:

Ուղղակի Շարմազանովը մի բան է մոռացել. երբ ԵՄ-ն Հայաստանին գումար է տալիս՝ ընտրություններ կազմակերպելու համար, դա արդեն մեր ներքին գործերին միջամտություն է: Փողի տեսքով: Իսկ եթե միջամտություն մենք թույլ ենք տվել, նշանակում է՝ ԵՄ-ն նաև իրավունք ունի նաև իր կարծիքը հայտնել այդ նույն ընտրությունների մասին, որոնք կազմակերպվել են այդ նույն ԵՄ-ի փողերով:

Դա նույնն է, որ Հայաստանը Համաշխարհային Բանկից փող է վերցնում՝ ինչ որ ծրագրի համար, բնականաբար, ՀԲ-ն պետք է իմանա, թե ինչպես են իր գումարները ծախսվում: Եթե լավ են ծախսվում,ասում է՝ լավ եք ծախսում, իսկ եթե վատ են ծախսում՝ ասում է, վատ եք ծախսում, այս-այս-այս բաները պիտի փոխեք, սա՝ վերացնենք, սա՝ թարմացնեք և այլն:

Շարմազանովին և ընդհանրապես՝ իշխանություններին, թվում է, թե ԵՄ-ում ապուշներ են, որոնք հենց այնպես փող են բաժանում, ում պատահի ու ասում են՝ փողը մեզանից, ծախսելը՝ ձեզանից, ոնց ուզում եք, ծախսեք: Հրե՜ս: Ամեն կոպեկի հետևից գնալու են:

Սրանք դեռ տաք են, գիտեն մեծ-մեծ բրդելով: Վաղը որ միջազգային ֆինանսական կենտրոններին՝ ՀԲ-ին, Արժույթի միջազգային հիմնադրամին, տարբեր խոշոր բանկերի ոտերն ընկնեն՝ հերթական վարկի համար, ասելու են՝ տղա ջան, դուք իսկի ԵՄ-ի տված 7 միլիոն եվրոն չեք կարողանում նպատակին ծառայեցնել, դեռ վերջում էլ մուննաթ եք գալիս, մենք ձեզ ո՞նց ավելի խոշոր գումարներ վստահենք:

Այ, այդ ժամանակ կտեսնեք, թե որն է կուռկուռի ձագը:

Նյութի աղբյուրը`Hayastan24.com