Ընտրակաշառքի թեման Ազգային ժողովում բուռն քննարկումների տեղիք է տվել և բանավեճի վերածվել: ԲՀԿ ներկայացուցիչ, պատգամավոր Տիգրան Ուրիխանյանը ԱԺ-ում բարձրացրել է ընտրակաշառք բաժանելու հարցը՝ կառավարող քաղաքական ուժին ընտրակաշառքներ բաժանելու մեջ. «Ընտրակաշառքների հետ կապված վեցանիշ թվերի մասին է խոսվում: Ինչքան ուզում եք, բաժանեք, միևնույն է, չեն ընտրելու»,- հայտարարել է պատգամավորը:
Աժ նախագահ Գալուստ Սահակյանն արձագանքել է` ասելով, որ անբիծ ընտրությունները բոլորից են կախված, ոչ միայն իշխող քաղաքական ուժից: «Եթե մտածում եք մի օրենք կազմել, որ այդ ընտրակաշառքների դեմն առնեք, խնդրեմ, ներկայացրեք նման օրենքի նախագիծ»,- խորհուրդ է տվել Գալուստ Սահակյանը: «Ինձ ավելի շատ զարմացնում է, որ նստած քաղաքական ուժերն ընտրակաշառքի մասին խոսում են այսպես` կուսական կեցվածքով:
Գնացեք Գյումրիում հարցրեք, թե ո՞վ էր ընտրակաշառք բաժանում, և ո՞վ էր բարձրացել ընտրակաշառքի գինը: Բոլորն` առանց բացառությամբ, այդ արատն օգտագործում են, եկեք խոսենք դրա մասին, ոչ թե ընտրակաշառքը վերագրեք միայն իշխող քաղաքական ուժին»,- տեղից արձագանքել է ԱԺ պատգամավոր, իշխանության ներկայացուցիչ Խոսրով Հարությունյանը:
Այս խոսակցությանը խառնվել է Նաիրա Զոհրաբյանը՝ բնականաբար քար նետելով իշխանության բոստանը: ՀԱԿ ներկայացուցիչ Լևոն Զուրաբյանն էլ նեղսրտել է, որ արդ արատը չի կարող բոլորին վերաբերել, որովհետև իրենք ընտրակաշառք չեն բաժանում:
Բանավեճը բնականաբար ավարտվել է առանց արդյունքի և կոնկրետ փաստերի: Պարզ է դարձել միայն, որ խորհրդարանական երկու առաջատար ուժերը՝ ՀՀԿ-ն ու ԲՀԿ-ն էլ վստահ են, որ երկրում համատարած ընտրակաշառք են բաժանում:
Սա փաստացի հաղորդում է հանցագործությոն մասին, որն արվել է հրապարակավ երկրի գլխավոր քաղաքական հարթակում՝ խորհրդարանում: Ընտրակաշառք բաժանել, հիշեցնենք, քրեական հանցագործություն է, որի համար ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 154.2. հոդվածը սահմանում է պատիժ՝ երկու միլիոնից մինչև երկուսուկես միլիոն դրամի չափով տուգանք կամ ազատազրկում երեքից հինգ տարի ժամկետով:
ՀՀ Ընտրական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 7-րդ կետը սահմանում է «Նախընտրական քարոզչության ժամանակ, ինչպես նաև քվեարկության նախորդ և քվեարկության օրը թեկնածուներին, կուսակցություններին, կուսակցությունների դաշինքներին արգելվում է անձամբ կամ նրանց անունից կամ որևէ այլ եղանակով ընտրողներին անհատույց կամ արտոնյալ պայմաններով տալ (խոստանալ) դրամ, սննդամթերք, արժեթղթեր, ապրանքներ կամ մատուցել (խոստանալ) ծառայություններ:
Այն բարեգործական կազմակերպությունները, որոնց անվանումները կարող են նմանեցվել (ասոցացվել) կուսակցությունների, կուսակցությունների դաշինքների անվանումներին, թեկնածուների անուններին, նախընտրական քարոզչության ժամանակ բարեգործություն չեն կարող իրականացնել այն համայնքներում, որտեղ անցկացվում են ընտրություններ, որոնց մասնակցում են այդ թեկնածուները, կուսակցությունները, կուսակցությունների դաշինքները կամ նրանց առաջադրած թեկնածուները»:
Վերը նշված բանավեճը բավարար հիմք է, որ դատախազությունը և մյուս իրավապահ մարմինները գործ հարուցեն ընտրակաշառք բաժանելու հիմքով, և բանավեճի ներգրավված պատգամավորներից պահանջեն փաստեր, թեպետ անհրաժեշտության և ցանկության դեպքում իրենք էլ կարող են այդ փաստերը գտնել: Ի վերջե, եթե պատգամավորը վստահ է, որ կա ընտրակաշառք, ապա ոստիկանությունը պարտավոր է գնալ դրա հետևից կամ պահանջել փաստ, գտնել և պատժել մեղավորին կամ էլ հետևողական աշխատանքի արդյունքում պաշտոնապես հերքել՝ հայտարարելով, որ ՀՀ-ում ընտրակաշառք բացառապես չկա, այլապես ընտրությունների օբյեկտիվությունն ու որակը դրված են կասկածի տակ, որը հակասում է առաջին հերթին երկրի նախագահի հրապարակային պահանջներին:
Քանի դեռ ոստիկանությունը անտարբեր է ընտակաշառքի մասին հրապարակային հայտարարությունների նկատմամբ և որևէ քայլ չի ձեռնարկում, նշանակում է ընտրակաշառքը կա, իսկ դրա անվտանգությունը երաշխավորված է ամենաբարձր մակարդակով:
Հայկ Դավթյան

hayeli.am