Վարդան Օսկանյանի որդու և ազգականի ձերբակալության օպերացիան այնքան պրիմիտիվ է, որ անգամ մեկնաբանության կամ դիտարկման արժանի չէ:

Այն հիմնավորումը, որ Քննչական կոմիտեն ներկայացրել է տարածած հաղորդագրության մեջ, շատ հանգիստ կարող է կիրառվել ցանկացած ՀՀ քաղաքացու ձերբակալելու և մեղադրելու համար:

Օսկանյանի որդու ձերբակալությանը զուգահեռ՝ մամուլում այսօր հրապարակում է եղել, որ ՀՀ զինվորական դատախազությունը Արցախի գործընկերների հետ վեր է հանում ՀՀ պաշտպանության նախարարի պաշտոնում Սեյրան Օհանյանի գործունեությունը բազմաթիվ չարաշահումների, յուրացումների մասին փաստեր, որոնք առնչվում են բենզինի, սննդի, սպառազինության միլիոնավոր դոլարների հասնող յուրացումներին:

Նույն տեղեկությունների համաձայն՝ շատ մեծ քրեական գործ է բացվելու առաջիկայում, և բանը հասնելու է ձերբակալությունների ու կալանավորումների։ Այս ամենի առանցքում լինելու է հենց Սեյրան Օհանյանը:

Օսկանյանի որդու ձերբակալությունը նախապատրաստական աշխատանքների համատեքստում է արվել, որով հստակ մեսիջ է ուղարկվել նույն դաշինքում գտնվող Սեյրան Օհանյանին, որպեսզի նա վերջնականապես հասկանա, որ այս երկրում բոլոր քայլերը համաձայնեցվում են մեկ հոգու հետ:

Կասկածից վեր է, որ Օհանյանի դեմը դնելու և նրան պատին դեմ տալու փաստեր պաշտպանության ոլորտում կան: Բայց փաստեր, որոնք կարող են օգտագործվել այս կամ այն բարձր պաշտոնյայի  դեմ, եղել են միշտ: Բայց եթե դրանք վեր են հանվում այն ժամանակ, երբ այս գործիչը քաղաքական գործունեություն է ծավալում, ապա այդ փաստերի վերհանումը դառնում է քաղաքական հաշվեհարդար:

Կոնկրետ Սեյրան Օհանյանի դեպքում ապրիլյան պետարազմից հետո կարող էր գործ բացվել, և դա թերևս կլիներ տրամաբանական և համարժեք քայլ: Բայց այն ժամանակ նման բան չարվեց: Ի՞նչ կլինի, եթե արվի հիմա. Օհանյանը կարող է հեռացվել քաղաքականությունից, գուցե նաև Հայաստանից, կարող է նաև հայտնվել բանտում, ինչպես դա տեղի ունեցավ արցախյան պատերազմի մեկ այլ հերոսի՝ Ժիրայր Սեֆիլյանի դեպքում:

Բայց Սեյրան Օհանյանի դեպքում կա մի վտանգ՝ նա կարող է իրեն չզսպել և արտահայտվել՝ ասելով, թե ուրիշ ինչեր են եղել բանակում, և ով կամ ովքեր են խառնված այդ շղթայում: Իսկ նման զարգացումների պարագայում պրոցեսը կդառնա չափազանց վտանգավոր պետության, բանակի և հասարակության համար, որովհետև մենք գործ կունենանք պետական արժեքների, մասնավորապես բանակի արժեզրկման հետ:

Այդ տեսանկյունից Սեյրան Օհանյանի նկատմամբ ուղղակի քաղաքական հաշվեհարդարը չափազանց վտանգավոր սահմանագիծ է: Օսկանյանի տղայի ձերբակալությամբ Սերժ Սարգսյանը Օհանյանին ուղարկել է համապատասխան մեսիջ, որից հետևություն անելով՝ Օհանյանը կա՛մ պետք է զուսպ պահի իրեն՝ չփորձելով գնալ ընդդիմադիր լայն կոնսոլիդացիայի, կա՛մ էլ պիտի պատրաստ լինի առավելագույնին:

Քաղաքական առումով Սեյրան Օհանյան–Րաֆֆի Հովհաննիսյան-Վարդան Օսկանյան դաշինքը այս պահին այնքան էլ հզոր չէ, որ կարողանա լրջորեն անհանգստացնել ՀՀԿ-ին. դաշինքը իր ուժերը թերևս կկարողանա չափել 5-7 տոկոս ձայների միջակայքում: Բայց խնդիրն այստեղ այլ է. Սերժ Սարգսյանը իր իշխանության տարիներին կարողացել է ստեղծել մի համակարգ, որտեղ միակ քաղաքական որոշումներ կայացնողը ինքն է:

Եթե անգամ խոսքը ընդամենը 5 տոկոս ձայների մասին է, միևնույնն է, դա պետք է համաձայնեցված լինի իր հետ, հակառակ պարագայում այդ 5 տոկոսանոց անկախ ուժը կա՛մ չի լինի, կա՛մ կհայտնվի բանտում: Առաջին  քայլով նա բռնել է բոլորի վախը, մնացածը ցույց կտա ընթացքը:

Այս տեսանկյունից Սերժ Սարգսյանը թերևս արժանի է Նոբելյան մրցանակի. նա եզակի գործիչ է, որին հաջողվել է ստեղծել մի աննախադեպ համակարգ, որտեղ դեմոկրատիայի, բազմակարծությանն, խոսքի և մամուլի ազատության քողի տակ ստեղծվել է  խորհրդարանական մոդելի ավտորիտար պետություն:

Հայկ  Դավթյան

Hayeli.am