Ամենաերազելի ու երջանիկ զգացողությունն եմ ապրում, երբ շրջապատի հանդարտության մեջ Նոր տարվա տոնական օրը ուզում եմ նշել սահմանամերձ բնակավայրիս ոչ այնքան շատ հարմարավետ իմ բնակարանում և այս օրերին վառում եմ տոնածառի լույսերը, որ լսեմ հոգուս ձայնը:
Այնտեղ խաղաղ լուսաբաց է, հարազատ ու ծանոթ դեմքեր…Այդ լույսերում իմ ամբողջ օրն է, նաև առավոտյան դպրոց գնալու ճանապարհին պատահական կողքիս կանգնած մեքենան ու նրա երիտասարդ վարորդը: Զինվորական համազգեստով է նա, ողջունում եմ և հարցնում որպիությունը նախատոնական օրերին: Նա չի աշխատում, բայց հանգիստ խոսում է, որ Մարտակերտը շատ է սիրում, ուրիշ տեղ չի կարողանում ապրել:
Զարմանալի չէ, որ նա զինվորական համազգեստով է, բայց անսովոր չէ նաև այստեղ չաշխատելը, երբ աշխատատեղ չկա: Հողին կառչած լինելու համար հիացմունք եմ արտահայտում, բայց նաև հասկանում եմ նրան, գոնե շատ լավ է, որ մայր ունի կողքին, ով աշխատում է…Մեքենայից իջնելիս նրան շնորհակալություն եմ հայտնում, բայց առանձնահատուկ ակնածանքս նրա ուրիշ տեղ ապրել չկարողանալու համար էր, որի մասին բարձրաձայնում եմ, և ես ուրախ եմ, որ նա ուրիշ տեղ չի կարողանում ապրել:
Տոնածառի լույսերի առկայծումներում մտորումներս ինձ տանում են դեպի մեր հարևան թշնամի երկիրը: Երևի նրանք էլ կցանկանան Նոր տարի նշել, հանգիստ օրեր վայելել, ու այդ իսկ զգացողությամբ այստեղ բոլորս ապրում ենք նախատոնական տրամադրություն` անկախ նրանից, թե որքանով բախտ կվիճակվի մեզ վայելելու Ամանորի բերկրալից օրերը:
Նայում եմ տոնածառի լույսերին և ուզում եմ լսել հոգուս ձայնը, որ լույսերի մեջ է, բայց երբեմն խլացուցիչ դղրդոց է լսվում հեռուներից, մոտենում եմ պատուհանին, որի ապակիներն են զնգզնգում, ինձ թվում է` մի նոր հրանման լույս է շողում հեռվում, որ սարսուռ է բերում հոգուս: Ու երգ եմ դարձնում տոնածառի լույսը, որը մաքուր է, ազնիվ, կողքիս է այն, ուզում եմ գրկել, որ նրանով կարողանամ դիմադարձել այն ավեր բերող հրանման լույսերին:
Երբ հանգցնում եմ լույսերը տոնածառի, տխուր է նա, ինչպես տունը` առանց լույսի...Եվ մտովի բոլոր տոնածառերի լույսերն եմ վառում, որ լույսերի այդ վառ օվկիանոսում երբևէ չտեսնենք այն հրանման լույսը, որ իր հետ սարսուռ է բերում: Տոնածառի կանաչ տերևներին եմ նայում, և լուսահորդ ու մաքրամաքուր մի նոր զմրուխտյա ճանապարհ եմ տեսնում....Ուրեմն` վառենք տոնածառերի ավետաբեր բոլոր լույսերը, որ կարողանանք հակադարձել այն մահաբեր լույսերին:
Նատաշա Պողոսյան