Երկրի պաշտպանունակության բարձրացման, զինված ուժերը ժամանակակից զինատեսակներով հագեցնելու, ազգային բանակը բարձր մարտունակության բերելու համար այս ժողովուրդը կարծես թե ոչինչ չի խնայում: Դրա ապացույցները շատ անգամ են տրվել: Վերջինը դարձավ 1000 դրամների պարտադիր գանձման հետ կապված պատմությունը, երբ հասարակությունը ներքին դժգոհությամբ հանդերձ փաստացի չհրաժարվեց ևս մի զոհաբերությունից:
Այլ խնդիր է, թե հատկացված ու հավաքագրված միջոցներն ինչ նպատակի են ծառայեցվում: Եվ հենց այստեղ է, որ հավատը մեծ ճաքեր է տալիս, վստահությունը փլուզվում է, արժեքները հողին են հավասարվում: Բանակի ղեկավարությունն ու հրամկազմն անշեղորեն համալրում են օլիգարխիայի շարքերը՝ պնդելով, թե միլիոնները վաստակել են ազնիվ ճանապարհով, իսկ զոհողությունների գնացող քաղաքացիները որակվում են անգիտակից և հայրենիքի հանդեպ անտարբեր, եթե հրաժարվում են կերակրել երբեք չկշտացող գեներալիտետին:
Ու հիմա հերթական առիթն է տրվել տարակուսելու և բողոքելու համար: Այսօր հրապարակվել է պաշտպանության նախարարության և «Մակսիմ» ՍՊԸ-ի միջև կնքված պայմանագիրը: Համաձայն այդ փաստաթղթի, նշված ընկերությունը 17 միլիոն 40 հազար դրամով մեդալներ է մատակարարել նախարարությանը: ՊՆ-ն պատվիրել է 500` Մարշալ Բաղրամյան, 1000` Ծովակալ Իսակով, 500` Գարեգին Նժդեհ, 500` Անդրանիկ Օզանյան, 700` Վազգեն Սարգսյան, 200` Ռազմական համագործակցության համար և 150 հատ` Մարտական հերթապահության համար 2-րդ աստիճանի մեդալ: Մեդալները հիմնականում պատրաստված են եղել ոսկեպատ մետաղից:
Պետք է կարծել, որ նախարար Վիգեն Սարգսյանի՝ բանակ-պետություն կոնցեպտն այս քայլով իր փայլուն ամբողջացումը գտավ:
Իրական հաջողություններն այլևս կարևոր չեն: Կարևորը շքանշանների ծանրության տակ կքած մարմիններն են ու թղթի վրա իրագործված քաջագործությունները՝ 17 միլիոնի սահմաններում:
Ինչքան շատ պարգևատրվածներ՝ այնքան շատ բավարարված ու գոհ մարդիկ հատկապես հիմա՝ ընտրությունների նախաշեմին:
Իսկ եթե Աստված մի արասցե՝ մեդալների ու ոսկու քչություն լինի, ապա անհանգստանալու պատճառ չկա: Ժողովրդի գրպանը միշտ էլ բաց է, ու կարելի է այնտեղից վերցնել՝ որքան անհրաժեշտ կլինի:

shame.am