ԿՐԿԻՆ ՊԱՐԶ ՊԱՏԱՀԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, ԹԵ՝ ՆՈՐԻՑ ՀԱՅՏՆԻ ՁԵՌԱԳԻՐ
Ադրբեջանի նախագահի ելույթին ՀՀ վարչապետի տված պատասխանից օրեր անց երբ մասամբ հանդարտվել է ելույթին հաջորդած ոգևորությունն արդեն կարելի է տրամաբանորեն նայել այդ ելույթին նախորդած մի շարք իրադարձությունների հաջորդականությանը, ինչը կարող է այլ ենթադրությունների առիթ տալ:

Հոկտեմբերի 8-ին հրապարակվում է Արցախի հերոս գեներալ Վիտալի Բալասանյանի հարցազրույցը, որտեղ վերջինս զուգահեռներ է անցկացնում ՀՀ վարչապետի և «Սասնա ծռեր» էպոսի հայտնի կերպարներից մեկի՝ «Ցռան Վերգո»-ի միջև:
Հոկտեմբերի 10-ին սորոսական Լառա Ահարոնյանը միանալով Վիտալի Բալասանյանի դեմ սկսված արշավին իր ֆեյսբուքյան էջում գրառում կատարելով հայտարարում է. «Ժամանակն է, որ հերոսների փնտրեք ուրիշ տեղերում քան պատերազմի դաշտերում»:
Հոկտեմբերի 11-ին Աշխաբադում գումարված ԱՊՀ գագաթնաժողովի ժամանակ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևն իր ելույթով օգնության է գալիս Լառա Ահարոնյանին, որպեսզի հանրությանը ներկայացվի Լառա Ահարոնյանի ակնարկած մերօրյա հերոսը, դրան զուգահեռ նաև վերացնելով «Ցռան վերգո»-ի կերպարի թողած տպավորությունը:
Այս ամենը կարելի է կրկին դեպքերի պարզ ու անիմաստ հաջորդականություն համարել, եթե իհարկե ունենանք մի շարք հարցերի պատասխանը:
Նախ`այն, որ Ադամին Աբրահամից չտարբերող Նիկոլ Փաշինյանին, որն ի դեպ պատմության առարկայից այնքան էլ փայլուն չէ (դա մեկ անգամ արդեն հայտնի դարձավ Արցախի անկախության տոնի առիթով կատարած հայտնի գրառումից) ինչպես է հաջողվում ոչ միայն տեղի վրա ու այն էլ «ռուսերենով» պատմական ակնարկեր կատարել ու իրար կողքի շարել Գարեգին Նժդեհին ու Ալեքսանդր Սոլժենիցինին, այլ հասցնում է նաև մեջբերում կատարել «Կովկասի գերուհի» ֆիլմից:
Այնուհետև, ըստ ՀՀ վարչապետի մամուլի խոսնակ Վլադիմիր Կարապետյանի տեսախցիկների առջև միմյանց լավ «բզկտած» ղեկավարները որոշ ժամանակ անց ճաշի սեղանին 1,5-ից 2 ժամ, այն էլ առանց միջնորդների ներկայության, քննարկում են Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման ներկա իրավիճակն ու լարվածությունը մեղմելու հնարավորությունները:
Իրադարձությունների այս հաջորդականությունն ավելի հետաքրքիր է դառնում, երբ հիշում ենք, որ Հայաստանի վերանկախացմանը հաջորդած 28 տարիների ընթացքում Հայաստանի որևէ ղեկավար (նույնիսկ Լևոն Տեր Պետրոսյանը) այնքան բարի չի եղել Ադրբեջանի մի ղեկավարի հանդեպ, որքան ՀՀ վարչապետն է փորձել լինել վերջին 1,5 տարվա ընթացքում, ինչն էլ հիմք է հանդիսանում ենթադրելու, որ Նիկոլ Փաշինյանն այս պահին միակ քաղաքական գործիչն է, որին Ալիևը գերադասում է տեսնել ՀՀ ղեկավարի դերում:
Բավարար է հիշել, որ Նիկոլ Փաշինյանը «կիրթ» է որակել Ալիևին, մարդ որը չի թաքցնում ոչ միայն Արցախի, այլ նաև Երևանի հանդեպ իր հավակնությունները: Փաշինյանը Հայաստանի առաջին ղեկավարն է, որ միևնույն ժամանակ իր ուսերի վրա է վերցրել թե հայ և թե Ադրբեջանի ժողովուրդների շահերի պաշտպանությունը, դրանով իսկ մասամբ թեթևացնելով Ալիևի ուսերին դրված բեռը: Շարունակ ու տարբեր առիթներով Արցախը որպես Հայաստանի մարզ, իսկ նրա նախագահին մարզպետ ներկայացվելով փորձ է կատարվում խաթարել Արցախի Հանրապետության ինքնիշխանությունը:

Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության օրոք բանտում են հայտնվել, կամ մեկուսացվել ու տարբեր տեսակի հարձակումների թիրախ են դարձել Արցախն ազատագրած հերոսները, որի մասին մինչև Հայաստանում թավշյա իշխանափոխությունն Ալիևը նույնիսկ երազել չէր կարող:

Ռոբերտ  Մարգարյան