Նիկոլ Փաշինյանը բավական տհաճ իրավիճակում է հայտնվել. վարչապետը Գյումրվա ծննդյան օրվա առթիվ շնորհավորական ուղերձ է հղել ընդամենը հոկտեմբերի 30-ի երեկոյան ֆեյսբուքյան մի գրառման միջոցով, ուր նախ՝ ներողություն է խնդրել, որ չի այցելել Գյումրի, ապա՝ անկեղծացել. «Անկեղծ ասած, միայն քիչ առաջ եմ իմացել, որ այսօր նման օր է, ինչը նշանակում է ինչ-որ մեկը իր աշխատանքը չի կատարել: Կգտնեմ նրան ու կպատժեմ»:

Իրականում իրավիճակն ավելի քան կուրյոզային է, եթե չասենք, առհասարակ, անհանգստացնող: Փաստացի ստացվում է, որ ոչ միայն երկրի հասարակությունն, այլև ինքը՝ վարչապետը, այլևս սկսել է բախվել հեղափոխությամբ Հայաստանում սկիզբ առած կադրային ճգնաժամի հետ:
Ակնհայտ է, որ Փաշինյանի չիմացության պատճառը նրա շուրջ համախմբված ու նրա համար աշխատանք կատարող, ենթադրելի է՝ հեղափոխությանն աջակցած անձանցից մեկն է, ում անհետևողականության պատճառով (անհետևողականությունն ու անպատասխանատու վերաբերմունքն էլ գալիս է պետական աշխատանքի էությանը տեղյակ չլինելու իրողությունից) Փաշինյանը, փաստորեն, նույն հեղափոխության համար անչափ պատասխանատու այս անցումային փուլում ստիպված է լինում ժողովրդի առաջ արդարդացողի դերում հանդես գալ՝ հանգամանք, որը կարող է ոչ միանշանակորեն ընկալվել ոչ միայն նույն գյումրեցիների կողմից, այլև՝ ողջ հայ հասարակության:
Մի բան անվիճելի է՝ ներկայիս անցումային փուլը, որ հաստատվել է Հայաստանում գարնանային թեժ իրադարձություններից հետո, վկայում է մեկ պարզ ճշմարտության մասին՝ Փաշինյանի խնդիրը կա ու մնում է կադրերի հարցը, ու, եթե, իսկապես, նոր իշխանություններն ունեն հստակ պլան՝ ինչպես երկիրը դուրս բերել աղետյալ վիճակից, ինչպես Հայաստանը զարգացնել ու համապատասխանեցնել 21-րդ դարի չափանիշներին, ապա ստիպված են լինելու հեղափոխությամբ իշխանության եկած մի շարք ասֆալտին ու մեքենաների անիվների տակ պառկածների ծառայություններից հրաժարվել ու նախապատվությունը տալ փորձառու, բանիմաց կադրերին՝ նույնիսկ անկախ անձի քաղաքական հայացքեներից: Եթե մարդը պետությանը կարող է օգուտ տալ, երաշխավորել արդյունք, ապա ի՞նչ կարևոր է՝ Փաշինյանի հետ հայտնի քայլարշավին ժամանակին մասնակցել է, թե ոչ:
Ժամանակն անցնում է, իսկ արդյունք չկա…

Անդրադառնալով Փաշինյանի՝ Գյումրի չգնալու մասին իրողությանը, մի պարզ հարց է առաջանում՝ մեջբերելով մամուլում հրապարակված տողերը. «...թե այդ ինչպե՞ս է ստացվել, որ Գյումրիի օրվան նվիրված միջոցառումների մասին իմացել է առաջին փոխվարչապետ Արարատ Միրզոյանը, ով այնտեղ էր պաշտոնական այցով, իսկ վարչապետը՝ ոչ:
Ուստի, չի բացառվում, որ հենց նա էլ պատժվի վարչապետի «գլխից թռնելու» համար: Բայց, միևնուն ժամանակ, զարմանալի է, որ Միրզոյանը ևս «մոռացել» էր Փաշինյանին հիշեցնել օրվա «խորհրդի» մասին, հատկապես այն ժամանակ երբ օգտվում էր «ադաթով» բացված հյուրընկալ սեղանից և համտեսում Գյումրվա հայտնի քյալլան ու մի բան էլ խոստանում, որ «Գյումրվա յոլ ու ղայդով քյալլա ճաշակելու համար» առաջիկայում անպայման կայցելի Գյումրի:
Զավեշտալի է նաև այն, որ գյումրեցիների հարցին՝ ինչո՞ւ Նիկոլ Փաշինյանը չեկավ Գյումրի, գյումրեցիները շատ սպասում էին իրեն, Միրզոյանը պատասխանել է, թե վարչապետը շատ է սիրում Գյումրին և խնդրել է իր սերն ու շնորհավորանքը փոխանցել։ Այնուհետև, ավելացրել է, որ Փաշինյանը մեկ օր առաջ է վերադարձել մի քանի օր տևած գործուղումից և շատ կուտակված աշխատանքներ կային, այդ իսկ պատճառով շտապել է կառավարություն. «Վստահ եմ, որ ֆիզիկապես ներկա չլինելը ոչ մի բան չի նշանակում»,- ընդգծել
է փոխվարչապետը:

Վստահ կարելի է ասել, որ վարչապետի Գյումրի ներկա չլինելու փաստը փոխվարչապետ Արարատ Միրզոյանը ստել է՝ փոխանցելով վարչապետի «խոսքը», միաժամանակ կարևորելով իր անձի ներկայությունը Գյումրի, քան Փաշինյանի այնտեղ ներկա գտնվելը :

Չի բացառվում, որ հենց Արարատ Միրզոյանն էլ պատժվի վարչապետի «գլխից թռնելու» համար: