« Hayeli»-ն գրում է.

Ռոբերտ Քոչարյանը Երկիր Մեդիային տված հարցազրույցում վստահ էր, որ ինքը կալանավորվելու է: Պատահական չէ, որ նա Մարտի 1-ի գործով կարծես թե փորձում էր  արդարացնել ինքն իրեն:

Ի դեպ, Մարտի 1-ից հետո Ռոբերտ Քոչարյանը գրեթե չի խոսել կամ էլ շատ հազվադեպ ու հպանցիկ է խոսել Մարտի 1-ի դեպքերի մասին:Էքսնախագահը քաղաքական հեռատեսություն ունենար՝ ավելի շուտ խոսելու և պարզաբանումներ տալու Մարտի 1-ի դեպքերի վերաբերյալ, գուցե այսօր նա այսքան թշվառ վիճակում չլիներ: Քոչարյանի պնդումների արդարացի հատվածներին անդրադարձել ենք, այժմ մի քանի խոսք, թե որ հարցերում էր Քոչարյանը սխալ և որտեղ նա սայթաքեց:

1. Ռոբերտ Քոչարյանը, մեղմ ասած, իրավացի չէ, երբ ասում է, թե թուրքը կուրախանա՝ տեսնելով իր կալանավորումը: Իհարկե կուրախանա, բայց թուրքն ուրախանաում էր նաև այն ժամանակ, երբ բանտարկվեց Սամվել Բաբայանը: Քոչարյանն այդ ժամանակ երկրի ղեկավարն էր ու կարծես թե շատ նորմալ էր վերաբերվում իր մարտական ընկերոջ՝ ճաղերի ետևում հայտնվելու փաստին: Հետո արդեն հերոսներին բանտարկելը դարձավ ավանդույթ՝ բանտում հայտնվեցին Շուշիի առանձնակի գումարտակի հրամանատար Ժիրայր Սեֆիլյանը, ՊՊԾ գնդի տղաները, որոնց մեջ կային արցախյան ազատամարտի հերոսներ, Վոլոդյա Ավետիսյնաը, էլի շատերը: Քոչարյանը լուռ էր և թուրքի ուրախանալու մասին չէր խոսում: Հիմա եկել է իր հերթը, բայց թուրքի ուրախության ցավը մենք արդեն ապրել ենք:
2. Քոչարյանը պարտավոր էր նախագահական նստավայրից հեռանալիս հայտարարել, որ իր ժառանգորդից՝ Սերժ Սարգսյանից պահանջում է Մարտի 1-ի արդար դատ, ինչը չարեց: Երբ 2008 թվականի ապրիլի 9-ին Ռոբերտ Քոչարյանը հեռացավ պաշտոնից, նրա դեմ սկսվեց ագրեսիվ տեղեկատվական արշավ՝ Մարտի 1- ի հանցագործի պիտակով: Այդ փուլը համընկավ Հայաստանում անկախ մեդիայի ծաղկման շրջանի հետ, ու մեդիան Քոչարյանին հռչակեց Մարտի 1-ի մեղավոր ու պատասխանատու: Քոչարյանը բավարար խելամտություն չունեցավ հասկանալու համար, որ ՀՀԿ-ի ու Սերժ Սարգսյանի կողմից ուղղորդվող այս քարոզչությունը մի օր դառնալու է իր դատավաճիռը:
3. Քոչարյանը շատ վատ էր աշխատում ԶԼՄ-ների հետ և՛ նախագահ եղած ժամանակ, և՛ դրանից հետո: Մարտի 1-ից հետո էլեկտրոնային կայքերում ու տպագիր մամուլում ընդդեմ Քոչարյանի վերլուծականների ու տեղեկատվական արտահոսքերի հեղեղ էր տեղում: Իսկ նրա ՊՌ-ի պատասխանատուն մեդիայի դատափետումներին պատասխանում էր լռությամբ, որն այս դեպքում դիտվում էր  էր որպես համաձայնության նշան: Արդյունքում ստեղծվեց հանրային կարծիք՝ Քոչարյանը լռում է, չի պահանջում արդար դատավարություն, չի պատասխանում, որովհետև գիտի, որ մեղավորն ինքն է: Վերջին հարցազրույցում նա խոստովանեց, որ իրեն մեղադրումն էին տարբեր ԶԼՄ-ներ, իսկ ինքը պաշտպանող չուներ, որովհետև չուներ մեդիա: Իսկ ինչո՞ւ չուներ. ո՞վ կամ ի՞նչն էր  խանգարում, որ ունենար: Փող Քոչարյանը ուներ, մնում է, որ ունենար մեդիայի կարևորությունը հասկանալու գիտակցում և աշխատեր իր վարկանիշի խորտակումը թույլ չտալու ուղղությամբ: Իսկ դա հնարավոր էր: Պետք էր ընդամենը հրապարակավ ասել, որ Մարտի 1-ի միակ մեղավորը չէր կարող Քոչարյանը լինել, թեկուզ այն պարզ պատճառով, որ այդ իրադարձության քաղաքական շահառուն Սերժ Սարգսյանն էր: Թերևս Քոչարյանին թվում էր, թե Սերժ Սարգսյանի հետ Մարտի 1-ի գործով ունեցած պայմանավորվածությամբ բոլոր հարցերը լուծված են: Բայց նա չարաչար սխալվեց:
4. Երբ Քոչարյանը խոսում է իր դեմ հարուցված շինծու դատական գործի և իրավական համակարգի ոչ պրոֆեսիոնալ աշխատանքի մասին, պետք է հիշի իր իշխանության օրոք տեղի ունեցած շինծու դատավարություններն ու խեղված հարյուրավոր ճակատագրերը: Քոչարյանը պետք է երբեք չմոռանա իր թիկնազորի պետ Կուկույին և պետքարանում սպանված ուսանողական ընկերոջը, վերջապես քաղաքական սպանությունների այն ցանկը,  որոնք բոլորը արդար դատարանի իրավունք և պահանջ ունեին:
5. Նախագահի պաշտոնը ստանձնելուց հետո Ռոբերտ Քոչարյանը գրեթե լիկվիդացրեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանին: Մինչև 2007 թվականը Առաջին նախագահի մասին կա՛մ չէր խոսվում, կա՛մ նրա գործունեությունը նույնացվում էր մութ ու ցուրտ տարիների կամ էլ Արցախի հաղթանակների հետ նվազագույն կապ ունենալու և հողերը վերադարձնելու համատեքստում: Սա առնվազն արդար չէր պետության հիմնադիր նախագահի նկատմամբ: Ուստի այժմ, երբ Քոչարյանը խոսում է իր Արցախի առաջին նախագահ լինելու մասին, պետք է հիշի թե ինքն ինչպես վարվեց Հայաստանի առաջին նախագահի հետ:
6. Շարունակությունը ընթերցել սկզբնաղբյուր կայքում: