2017թ. բյուջեի քննարկման ժամանակ ֆինանսների նախարար Վարդան Արամյանը աչքալուսանք տվեց ժողովրդին՝ տեղեկացնելով, որ թոշակներն ու նվազագույն աշխատավարձը չի բարձրացնելու, նա այդ բարձրացումը զոհաբերել է տնտեսական աճը չվտանգելու համար:
Մի խոսքով, փող չկա, եղածն էլ հազիվ է բավականացնում երկիր պահելու համար:
Բայց արի ու տես, որ, օրինակ, պաշտոնյաների կողմից թանկ ավիատոմսեր ձեռք բերելու և բիզնես կլասով թռիչքների համար միջոցներ գտնվում են, և սա՝ այն դեպքում, երբ կառավարությունը որոշում էր կայացրել ամրագրել միայն նվազագույն արժեք ունեցող ավիատոմս կամ դրա նկատմամբ մինչև 8 տոկոս տարբերություն ունեցողը, և մեկնելու են միայն «էկոնոմ» կարգով:
Նման հարցը թոշակներ զոհաբերող Արամյանի սրտով չէ, և նա անմիջապես արձագանքում է, թե պետք է հասկանանք՝ ինչն ենք ինչի հետ համեմատում, որ գումարը որ գումարի հետ:
Բայց այստեղ հասկանալու բան չկա, քանի որ պետության փողը համեմատում ենք պետության փողի հետ, իսկ դրանք առավել քան համեմատելի են: Պարզապես նախարարն ուրիշ արդարացում չունի, այդ իսկ պատճառով էլ շարունակում է պնդել, թե նման մոտեցումն անթույլատրելի է: «Ես կարծում եմ, էդտեղ պետք չի համեմատել, դա սպեկուլյացիա է, երբ որ դուք ասում եք՝ դա վերաբերմունք է»,- պնդում է Վարդան Արամյանը՝ չցանկանալով ոչ մի կերպ ընդունել, որ սպեկուլյացիան երկրի գրպան մտնելն ու գումարները քամուն տալն է, այլ ոչ թե համեմատությունը:
Բանն այն է, որ Արամյանն ինքն էլ բիզնես կլասով է ճամփորդում և այդ ուղևորությունները համարում է մեծ հերոսություն։ «Բիզնես կլասով երբ որ մարդը թռչում է, նույն ֆինանսների նախարարը, եթե երկար թռիչք է լինում, ես գնում եմ, որպեսզի մեր Հայաստանի Հանրապետության հարցերը կարգավորենք:
Եթե դուք մտածում եք, որ մարդը առողջության պրոբլեմներով պետք է 11 ժամ ծռված գնա, հետո փորձի իր երկրի համար թարմ ուղեղով գործի, ես այդպես չեմ կարծում»,- ասում է հայրենիքի համար զոհվելու պատրաստ նախարարը, և կարելի է հուզմունքից արցունքակալել, եթե չլինեն ավելի տխուր պատկերներ, ասենք, թոշակի հույսին ապրող մրսած ու քաղցած քաղաքացիները, ովքեր մեկ տարում չեն վաստակի այնքան, որքան Արամյանի կոմֆորտն արժե մեկ թռիչքի ընթացքում:
Սակայն նախարարը նրանց համար էլ պատասխան ունի։ «Որպեսզի մարդը սոված չմնա, բոլորս պետք է լավ աշխատենք: Լավ աշխատելու համար պետք է լինեն անհրաժեշտ պայմաններ»,- հայտարարում է նա ու միանգամից անիմաստ է դարձնում իր հետ ամեն տեսակ լուրջ զրույցի նպատակահարմարությունը:
Վարդան Արամյանին ուրիշ ի՞նչ ասես:

shame.am