«ՀՀ Ընտրական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» օրենքի շուրջ վիճաբանությունները չեն դադարելու նույնիսկ դրա ընդունումից հետո: Այնպես որ հիմնական զեկուցող, կառավարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարար Դավիթ Հարությունյանին դեռ պայքարի երկար ու դժվարին օրեր են սպասում: Հարությունյանը պիտի համոզիչ բացատրություններ գտնի ցանկացած հարցի համար, նույնիսկ այն պարագայում, երբ ինքը խորապես համոզված է, որ այդ հարցին պատասխանելն անհնար է:
Օրինակ, ամենաաղմկոտ ու վիճարկելի կետերից մեկը շարունակում է մնալ քրեական պատասխանատվություն սահմանումը սուտ հայտարարության, կեղծ դիմումի և կրկնաքվեարկության համար: Այս դաշտում տեսակետները ոչ մի գնով ընդհանուր հայտարարի չեն գալիս: Դավիթ Հարությունյանը հեշտ համոզվողներից չէ, և հակափաստարկները նրա վրա ազդեցություն չեն գործում: Յուրաքանչյուր նոր օրինակի պարագայում նա որևէ հիմնավորում գտնում է չհամաձայնելու համար: Օրինակ, ասում է. «Եթե անձը ներկայացնում է դիմում, որ իմ որդին այստեղ չէ, նրա անվան դիմաց քվեարկել են, սա մենք չենք կարող ընդունել որպես բավարար ապացույց, պետք է օրինակ՝ տվյալ անձի հայտարարությունն ունենալ»:
Սա շատ հետաքրքիր դրույթ է, որովհետև երկրից բացակա անձի պարագայում դեռ կարելի է հստակության հասնել: Սակայն Հարությունյանը հրաշալի գիտի, որ շատ դեպքերում կեղծարարները քվեարկում են նաև մահացած մարդկանց փոխարեն: Հիմա Դավիթ Հարությունյանը ումի՞ց պիտի սպասի գրավոր հայտարարություն: Եվ արդյո՞ք հանգուցյալները համաձայն են հանուն կառավարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարարի գրիչ վերցնել իրենց ձեռքը:

shame.am