Տեղեկությունն այն մասին, որ որոշում է կայացվել 44-օրյա պատերազմի հանգամանքներն ուսումնասիրող քննիչ հանձնաժողովի զեկույցն ուղարկել ԱԺ արխիվ, հաստատել է ՀՀ ԱԺ նախագահի մամուլի խոսնակ Մովսես Հարությունյանը։ Ալեն Սիմոնյանը ևս դա չի հերքել: «Կա ժամկետների անհամապատասխանություն, և զեկույցը չի կարող լիագումար նիստերի օրակարգում ներառվել: Բոլոր պատգամավորները, այդ թվում՝ ընդդիմադիր, կարող են ծանոթանալ զեկույցին, եթե ունեն գաղտնիության թույլտվություն»,-մասնավորապես՝ մեկնաբանել էր Հարությունյանը։
Հայաստանի քաղաքական և հանրային դաշտում թեժ քննարկումների առիթ է դարձել այս որոշումը, քանի որ առաջ են եկել մի շարք օբյեկտիվ հարցեր՝ կապված քաղաքական պատասխանատվության, թափանցիկության և պատերազմի վերաբերյալ ճշմարտության հանրայնացման հետ։ Ուշագրավ է, որ այս պաշտոնական դիրքորոշման հետ կտրականապես համաձայն չէ քննիչ հանձնաժողովի նախագահ, ՔՊ-ական պատգամավոր Անդրանիկ Քոչարյանը:

Անդրանիկ Քոչարյանը պնդել է, որ ժամկետների խախտում տեղի չի ունեցել և մինչև վերջին պահը ակնկալում էր, որ զեկույցը կներկայացվի ԱԺ լիագումար նիստում՝ թեկուզ և փակ ձևաչափով։ Փաստորեն՝ հենց իշխող ուժի ներսում հարցի վերաբեյալ կան լրջագույն հակասություններ ու տարաձայնություններ, ինչը բնութագրում է ՔՊ-ի խորքում առկա հակասությունների բնույթը։
Այսպիսով՝ զեկույցը չի դառնա հանրային քննարկման առարկա, ինչը կարող է ընկալվել որպես փակ՝ հակաժողովրդավարական գործընթաց մի դեպքում, երբ հայտնի է, որ Հայաստանը ՔՊ-ի կողմից ներկայացվում է որպես ժողովրդավարության բաստիոն։ Իրավիճակը բավական զգայուն է, քանի որ խոսքը վերաբերում է հանգամանքներին, որոնք ոչ միայն հասարակության համար ունեն մեծ կարևորություն, այլև կարող էին տալ օդից կախված մնացած հարցերի պատասխանները: Մի իշխանություն, որի ղեկավարը ջանում է ստեղծել ժողովրդական առաջնորդի իմիջ, փաստորեն, ազգին հուզող ամենակարևոր հարցերից մեկի լիարժեք պարզաբանումից խուսափում է: Մինչդեռ առանց հանրային քննարկման հնարավոր չէ լիարժեք գնահատել պատերազմի դասերը, եթե, իհարկե, կա դասեր քաղելու ցանկություն:
Իշխանությունները թերևս վախեցել են հանրայնացնել մի բան, որը կարող էր առաջ բերել բազմաթիվ հարցեր. պատերազմի հանգամանքների, բացթողումների և հնարավոր դավաճանության վերաբերյալ զեկույցի հրապարակային քննարկումը կարող էր հանգեցնել անկանխատեսելի ներքաղաքական զարգացումների և լրջորեն վնասել իշխանությանը։ Զեկույցն արխիվ ուղարկելով՝ ՔՊ-ն փորձում է կառավարել տեղեկատվական դաշտը և կանխել զգայուն թեմաների շահարկումը՝ չնայած փաստին, որ պատերազմում հազարավոր զոհեր տված և տարածքներ կորցրած հասարակությունը պահանջում է պատասխաններ, որոնք չստանալու դեպքում այլևս ոչ ոք ՔՊ-ին չի կարող վստահել կամ դրա օգտին քվերակել։
Արձանագրենք՝ 44-օրյա պատերազմի հանգամանքներն ուսումնասիրող հանձնաժողովի զեկույցի շուրջ ստեղծված իրավիճակը դուրս է գալիս զուտ իրավական-տեխնիկական դաշտից՝ վերածվելով քաղաքական սկզբունքների և արժեքների բախման։ Որոշումը թեև ձևականորեն հիմնավորված է թվում, սակայն հարվածի տակ է դնում խորհրդարանական վերահսկողության և հանրային հաշվետվողականության գաղափարները՝ ստվերելով աղետալի պատերազմի պատճառների և հետևանքների անաչառ քննության հեռանկարը։