Բայց Դոն Պիպոյի հարցազրույցը միայն այսքանով չէ, որ աչքի է ընկել. նա, խոսելով ինքն իր մասին ու անդրադառնալով մամուլի հրապարակումներին, գրեթե սենսացիոն հայտարարություն է արել: « Իմ մասին գրում են՝ քրեական հեղինակություն , խնդրում եմ , պատասխանը տան՝ ի՞նչ է նշանակում՝ քրեական հեղինակություն՝ ես դատվա՞ծ եմ եղել , Հայաստանում ինչ - որ մի հանցա՞նք եմ գործել , Ռուսաստանում ինչ - որ հանցա՞նք եմ գործել։ Ինչո՞ւ են ինձ մեղադրում։ Ես չեմ հասկանում։ Ինձ հետաքրքիր է՝ ինչի՞ համար են ուզում ինձ սևացնել։ Բայց հասկանում եմ՝ ինչու։ Որովհետև իմ արած լավ գործերը ուզում են ծածկեն , որ , եթե վաղը լինի ինչ - որ հանդիպում , քննարկման հարց , մարդիկ վախենան , այդ հարցն ինձ հետ չքննարկեն՝ վախենալով , որ քրեական հեղինակություն է , դոն է։ Այս բոլորը շինծու պատվեր է»,-ասել է Արթուր Ասատրյանը լրագրողի հետ զրույցում:
Իհարկե, Դոն Պիպոյի՝ մամուլին տված սույն հարցազրույցի բուն նպատակը պարզ է. ինքնափիառի հերթական դրսևորում պետք է համարել սա, բացահայտ հայտ՝ հասարակական-քաղաքական կյանքում ընթացող որոշակի պրոցեսների վրա ազդեցություն ձեռք բերելու, գործոն դառնալու: Միայն թե պարզ չէ Դոն Պիպոյի որոշ հարցերում «բանից բեխաբար» ներկայանալու ծածուկ ձգտումը. մասնավորապես՝ ի՞նչ է նշանակում «խնդրում եմ , պատասխանը տան՝ ի՞նչ է նշանակում՝ քրեական հեղինակություն» հարցադրումը, որ հնչում է մեկի շուրթերից, ով թե՛ դրսում, թե՛ ներսում մշտապես ասոցացվել է գողական աշխարհի հետ:

Մի՞թե, այնուամենայնիվ, բոլոր նրանք, ովքեր երկար տարիներ ի վեր Արթուր Ասատրյանին համարել են քրեական իսկական հեղինակություն, մեծ սխալ են գործել:
Միթե՞ մարդիկ, ասենք, ինչ-որ սովորական խոպանչի են համարել անվանի հայ քրեական հեղինակությանը, ու որոշ դեպքերում՝ նույնիսկ պարծեցել դրանով:
Ի գիտություն Դոն Պիոպոյի՝ «քրեական հեղինակություն» սովորաբար համարվում է այն անհատն, ով, այս կամ այն պատճառով պայմանավորված, հեղինակություն է վայելում կրիմինալ աշխարհում, ում հարգում են, իսկ խոսքի հետ հաշվի նստում:
Հարց՝ Դոն Պիպոյին՝ իր հետ կրիմինալ աշխարհում այլևս հաշվի չե՞ն նստում, իրեն քրեական աշխարհում մասնիկը չե՞ն համարում, նրան գաղտնի պայմաններում գահընկե՞ց են արել, ինչի պատճառով նա այլևս ինքն զինք քրեական հեղինակություն չի համարում…
Եթե իսկապես ամեն բան սուտ է ու շինծու, ապա Արթուր Ասատրյանն առնվազը պարտավոր է դատի տալ բոլոր նրանց, ովքեր հանիրավի կերպով տարիներ շարունակ «պախարակել» են իր անունն ու նրան զուր տեղը գողական ածականներ ձոնել: Ասել կուզե, որ ինքն ամանչում է այդ աշխարհի ներկայացուցիչն լինելը:
Արթուր Ասատրյանի խոսքից պարզ է դառնում, որ իր համար քրեական հեղինակություն համարվելը վիրավորանքի պես մի բան է, յուրատեսակ շառ. ինչո՞ւ…
Թե ինչպես կվարվի Արթուր Ասատրյանն իրեն զուր տեղն «անվանարկողների» հետ, թերևս, առայժմ դժվար է ասել, ու այդ հարցում միայն ժամանակը կարող է հստակություն մտցնել, բայց այն, որ հարցազրույցը գլխավորապես առաջ է բերում մի շարք անհասկանալի հարցեր, քան հնչեցնում կարևոր հարցադրումերի պատասխաններ, կարծում ենք, առավել քան ակնհայտ է:

Ի՞նչ ասես, խոպանչու տրամաբանություն է:

Հ.Գ. Տեղեկացնենք, որ Պիպոն իր «մենախոսության» մեջ ուղղակի թմբկահարում է, թե ինքը բարերար է, ու կինոյի շենքն էլ չեն թողել, որ գնի ու վերանորոգի:
Սույն պարոնին հիշեցնենք, որ այդպես բարերար չեն լինում: Ի՞նչ է նշանակում՝ առնել տարածք ու հետո սեփական տարածքը վերանորոգելուց հետո անվանել բարեգործություն :
«Միստր» Դոն Պիպո, չի՛ կարելի սեփական շահը կոչել բարեգործություն, և ձեզ հռչակել համայն աշխարհի էջմիածնեցիների բարերար և խոսել նրանց անունից, այլապես մարդկանց ծիծաղը չեք կարող զսպել: