2018 թվականին դեռեւս քպական Կարգին Հայկոն քաղաքական դաշտ ներմուծելով սեւն ու սպիտակը՝ դրանով սահմանափակեց նոր ուժի ստեղծումը: 

Այսինքն, ով փորձում էր դեմ դուրս գալ Նիկոլին, դառնում էր քոչարյանական, իսկ եթե դեմ էիր քոչարյանականներին, ապա դառնում էիր ավտոմատ նիկոլական։
Նույնիսկ Նիկոլը ՔՊ նիստին մի առիթով հայտարարեց, թե քանի դեռ մեր ընդդիմությունը նախկիններն են, մենք ցմահ իշխանություն ենք։
Այս իրավիճակը կոմֆորտ էր ե՛ւ սեւերին, ե՛ւ սպիտակներին։
2020 թ. նոյեմբերի 9-ից հետո հասարակության ճնշող մեծամասնությունը զզված ներկա-նախկինից՝ սկսեց փնտրել երրորդ ուժ, որը դեմ կլինի ե՛ւ նախկինին, ե՛ւ ներկային։ Բայց ուժը չէր կայանում, քանի որ առաջին քայլից հետո պիտակավորվում էր՝ կա՛մ որպես նախկին, կա՛մ ներկա։
2021 ին ՔՊ-ն սեւ ու սպիտակ խաղացնելով էլ հավաքեց 53% Ընդդիմությունը կրկին միայն նախկին կլանն էր։
Եվ ահա 2023-ի Երեւանի ավագանու ընտրություններին, բոլորի համար անսպասելի մինչ այդ երրորդ ուժի հայտ ներկայացրած «Հանրային Ձայնն» իր բոլորին դեմ կարգախոսով հավաքեց 10% եւ դարձավ ավագանիում այն խմբակցությունը, որի ձայնը դարձավ վճռորոշ ներկա եւ նախկին պայքարում, դրանով իսկ որակազրկելով նախկինների արդյունավետությունը, որպես միակ` իբր ընդդիմություն։ Այլ կերպ ասած՝ երրորդ ուժը ստեղծվեց, ստացավ միս ու արյուն եւ դարձավ գործոն։
ՔՊ-ն արձանագրեց Երեւանի ընտրողների ընդամենը 9% ունենալու փաստը եւ ավագանիում զրկվեց մեծամասնությունից։ Այս իրավիճակը առաջինը ձեռք չէր տալիս նախկինների կլանին, քանի որ այլեւս միակ ընդդիմությունը իրենք չէին, բացի այդ «Հանրային Ձայնը» դարձավ խաղացող ե՛ւ Արեւմուտքում, ե՛ւ Հյուսիսում, որոնք արդեն զզվել էին նախկիններից ու նրանց անճարությունից։
Որպեսզի շտկեն իրավիճակը նախկինները, Կարգին Հայկոն եւ Անդրանիկ Թեւանյանը չգնացին բանակցության «Հանրային Ձայնի» հետ, սկսեցին շփվել ուղիղ եթերներով, մերժեցին Վարդան Ղուկասյանի բոլոր առաջարկները եւ վերջում կիրառեցին նույն հնարքն, ինչը կիրառում էին իրենք ու ՔՊ-ն միասին, արդեն հինգ տարի` այն է եթե չես բոյկոտում եւ գնում նոր ընտրության, ապա ՔՊ ես։ Նպատակը մեկն է` գնալ նոր ընտրության եւ ՔՊ-ի հետ միասին ջարդել «Հանրային Ձայնին» այնպես, որ շեմը անգամ չանցնի, որպեսզի վերականգնեն իրենց կոմֆորտ զոնան` սեւը ու սպիտակը։
Բայց «Հանրային Ձայն» կուսակցության առաջնորդ Վարդան Ղուկասյանը ընդունեց ամենաճիշտ եւ մաքուր քաղաքական որոշումը՝ այն է չմիանալ բոյկոտին եւ պահպանել նոր ստեղծված երրորդ ուժը, որին փորձում էին սպանել նախկինները իրենց բոյկոտով։ Արդյունքում մոտակա հինգ տարում, ավագանիում ներկա-նախկին պայքարի արդյունք տվողն իր յոթ մանդատով դարձավ «Հանրային Ձայնը»։ Նախկինները կորցրեցին իրենց միակ ընդդիմադիր լինելու մենաշնորհը եւ սկսեցին դուրս մղվել քաղաքական դաշտից՝ տեղն ակամայից զիջելով «Հանրային Ձայնին»։

Հայ ժողովուրդը վերջապես ազատվեց ներկա-նախկին շրջանից եւ ստացավ այդքան երազած երրորդ ուժը, որը նրանց կազատի ներկաներից ու նրանց միակ հենարան նախկիններից։ Արձանագրենք, որ «Հանրային Ձայն»-նախկիններ շախմատում, այս անգամ հաղթեց Վարդան Ղուկասյանը, որքան էլ զարմանալի է՝ ընդունելով ոչ թե էմոցիոնալ, այլ միակ ճիշտ քաղաքական, հաշվարկած որոշումը։ Այնպես որ, «Հանրային Ձայնի» այս հաղթանակը հուշում է նորածին երրորդ ուժի սպասվելիք նոր քաղաքական անակնկալների մասին։

meganews.am