Հայաստանում հասարակական տրանսպորտին առնչվող հարցերը վաղուց անցել են սուր սոցիալական խնդիրների շարքերը: Սրա պատճառները, թերևս, երկուսն են` տոտալ աղքատությունն ու այն, որ մարդկանց մի հսկա խումբ Հայաստանում հացի փող է աշխատում հենց այդ ոլորտում, ու այս բնագավառին առնչվող ցանկացած օրենսդրական նորամուծություն ու տեղաշարժ կարող է լրջագույն հուզումների առիթ հանդիսանալ:
Բավական լուրջ հարցերի տեղիք է տվել,մասնավորապես, «Լիցենզավորման մասին» օրենքը:
Դրանով սահմանվում է, որ առցանց հավելվածով աշխատող տաքսիները նույնպես պետք է լիցենզավորվեն: Սրա հետ կապված հնչում են մտավախություններ, որ լիցենզավորվելու դեպքում տաքսու սակագները Հայաստանում մի քանի անգամ կարող են բարձրանալ: Մեկ այլ փոփոխությամբ էլ սահմանափակվելու է ուղևորափոխադրում իրականացնող ավտոմեքենաների տարիքը , ինչն անխուսափելիորեն հանգեցնելու է սակագների բարձրացման,քանի որ դա բերելու է նրան , որ տաքսի ծառայություն մատուցող բազմաթիվ ավտոմեքենաներ դուրս են մնալու դաշտից:
Թե ինչ կարող է նշանակել տաքսու գների անբնական աճը Հայստանում, պարզից էլ պարզ է: Դա անխուսափելիորեն հանգեցնելու է ուղևորափոխարդումների թվի նվազեցմանը` պայմանավորված բնակչության սոցիալական վիճակով:
Երկրորդ` դա ինքնաբերաբար հանգեցնելու է նրան,որ տաքսի վարող ու դրանով օրվա հաց վաստակող մարդիկ, ովքեր, չկարողանալով ինքնադրսևորվել մարդկային գործունեության այլ բնագավառներում, իրենց համար յուրատեսակ փրկողակ էին գտել, ստիպված հրաժարվելու են տաքսի քշել ու ենթադրաբար բռնելու են արտագաղթի ճանապարհը:
Երրորդ` հայտնի չէ,թե արդյոք հասարակական տրանսպորտը պատրաստ կլինի՞ սպասարկել նաև այն մարդկանց, ովքեր նախկինում տաքսիսիտների մշտական հաճախորդներն էին հանդիսանում ու որոնք գների բարձրացման հետևանքով այլևս գուցե ստիպված են լինելու օգտվել հասարակական տրանսպորտից:
Այսինքն` մի կողմից տաքսի նստելն է դառնալու միայն էլիտարներին հասու հաճույք, մյուս կողմից էլ առաջանալու են հսկայական խնդիրներ`իրենց անլուծելի հետևանքներով:
Ցավոք, Հայաստանի ձգտումը` այս կամ այն ոլորտը կարգավորելու, կարգի բերելու, մոտեցնելու եվրոպական չափանիշներին, հաճախ դառնում է փորձության պես մի բան, ինչի պատճառն երկրում արմատացած աղքատությունն է ու միայն Հայաստանին բնորոշ առանձնահատկությունները: Այնպես որ` օրենք ընդունելիս կամ դրանում փոփոխություններ նախաձեռնելիս նախ հարկավոր է հաշվի առնել այն սոցիալական հետևանքները,որոնց կարող է հանգեցնել այս կամ այն քայլը ու հետո միայն առաջ շարժվել: