Այն, որ Հայաստանում ազատ խոսքը շատ ավելի հարաբերական երևույթ է, քան ոմանց առաջին հայացքից կարող է թվալ, հստակորեն երևում է այս կամ այն միջազգային հեղինակավոր մոնիթորինգային կազմակեպությունների կողմից պարբերաբար արվող ուսումնասիրություններից:
Ճիշտ է՝ դեռևս Ադրբեջանի մակարդակին չենք իջել, բայց միայն այն, որ ԶԼՄ-ների գրեթե հարյուր տոկոսը իշխանությունների կողմից այս կամ այն կերպ վերահսկվում են ու շատ դեպքերում ընդամենը հանդես են գալիս վերևից եկող հրամանները կատարողի դերում, արդեն իսկ խոսում է դաշտում հաստատված վատառողջ մթնոլորտի մասին: Հայաստանում խոսքի ազատությունը թերի է, կիսատ, ինչն անհերքելի փաստ է,դաժան իրականություն:
Վերջերս ակտիվորեն լուրեր են շրջանառվում այն մասին, թե «Հրապարակը» ուզում են փակել:
Այս խմբագրությունը Հայաստանում ու դրա սահմաններից շատ ու շատ հեռու հայտնի է իր անաչառությամբ, լրագրություն կոչվող մասնագիտության հանդեպ խորին հարգանքով:
Այն՝ այսօր կարող է միմիայն օրինակ ծառայել շատ ու շատ խմբագրություններին, թե ինչպես է պետք իրական լրագրությամբ զբաղվել, այլ ոչ թե տնազ անել:

«Հրապարակ» թերթն ու համանուն կայքը մշտապես աչքի է ընկնում իր սուր հրապարակումներով, քննադատական խոսքով՝ ուղղված Հայաստանը ներսից ուտող չինովնիկների ու դրանց մանկլավիկների անօրեն գործունեության դեմ՝ հանդիսանալով ազատ խոսքի գլխավոր բաստիոններից մեկը ողջ դաշտում:
Հարց է առաջանում՝ ո՞ւմ կարող է ձեռնտու լինել «Հրապարակ»-ի վերահաս փակման մասին խոսակցությունների ակտիվացումը, կամ արդյոք չե՞ն փորձում համապատասխանները, որոնք, հասկանալի է, բնավ էլ շարքային տաքսիստներ չեն,այս ամենով նախազգուշական ուղերձ հղել գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանին, վախեցնել նրան ու մատնացույց անել կարմիր գիծը:
Իհարկե, չափազանց բարդ է հստակ ասելը, թե ում ձեռքի գործն է ստահոդ լուրերի տարածումը (աներևակայելի է, որ կարող են «Հրապարակը» փակել, քանի որ դրանով ցնցող հարված հասցրած կլինեն երկրի իմիջին, իսկ դա որևէ մեկին գոնե հիմա ձեռնտու չէ) կամ վախի մթնոլորտ ստեղծելու անհույս փորձերը, քանի որ «Հրապարակն», ինչպես ասում են իրենից աբիժնիկների պակաս առանձնապես երբեք չի զգացել, ով ասես կարող է լինել, միայն թե անկասկած է, որ այդ մեկը ազատ խոսքի դեմ պայքարի սխալ մեթոդ է ընտրել, քանի որ նույնիսկ փակման սպառնալիքը չի կարող ստիպել պրոֆեսիոնալներին դավաճանել սեփական սկզբունքներն ու համակերպվել ոմանց նման հետույք մտնելով գոյություն քարշ տալու մտքի հետ, այդ դեպքում խմբագրության ֆիզիկական գոյությունն իսկ իմաստազրկված կլիներ, իսկ «Հրապարակն», ինչպես հայտնի է, լրատվամիջոց է, որը հստակ գիտակցում է իր կարևոր առաքելությունը երկրի կյանքում ու իմաստավորում սեփական գոյությունը, ինչն էլ իր հերթին նշանակում է, որ ազատ խոսքի դեմ յուրատեսակ տեռորի կազմակերպիչները հեռանկար չունեն հենց էս գլխից, ու թո՛ղ գլուխ չտանեն:
Արմինե Օհանյանը հեշտ կոտրվողներից չէ, ու դրա մասին շատ լավ գիտեն բոլորը, այդ թվում և ազատ խոսքի թաքնված թշնամիները:
Գայանե Մանուկյան