Հայաստանում լրատվամիջոցների հավաքած հանրային կարեւորության անձնական տվյալների հրապարակումն այսուհետեւ կարող են հետապնդվել օրենքով: Անձնական տվյալների պաշտպանության մասին օրենքում դեռեւս անցյալ տարվա դեկտեմբերից հանվել է առաջին հոդվածի երրորդ կետը, որով լրագրողների եւ գրական ու գեղարվեստական նպատակներով մշակվող անձնական տվյալների վրա չէր տարածվում օրենքի սահմանափակումները.

Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի նախագահ Աշոտ Մելիքյանը նշում է. «Եթե լրագրողը խորհրդարանից, օրինակ, խորհրդարանից ինչ-որ մի ռեպորտաժ է տալիս եւ մի շարք պատգամավորների մասին պիտի խոսքը գնա, ուրեմն ինքը պիտի համաձայնեցնի նրանց հետ՝ արդյո՞ք իրենք համաձայն են, թե չէ իրենց անուն ազգանունը օգտագործելուն»:

Եվրոպական երկրներում լրագրողների հանդեպ այսպիսի արգելքներ գոյություն չունեն,-ասում է Աշոտ Մելիքյանը: Մինչդեռ Հայաստանում լրագրողն այսուհետեւ պետք է որեւէ պատգամավորի կամ օլիգարխի հանրային նշանակության անձնական տվյալի հրապարակումը համաձայնեցնի նրա հետ. «Կարծում եմ, որ դա նախ եւ առաջ հակասում է ԶԼՄ մասին օրենքին եւ Սահմանադրությամբ ամրագրված խոսքի ազատության իրավունքին»:

Փոփոխությունը նոր է եւ դեռ որեւէ քաղաքական կամ հանրային որեւէ գործիչ օրենքի այս առավելությունից դեռ չի օգտվել: Անձնական տվյալների պաշտպանության գործակալության պետ Շուշան Դոյդոյանն ասում է, որ իրականում Սահմանադրության եւ օրենքների հետ այդ հոդվածի հանումը հակասություն չունի. «Քանի ես եմ ղեկավարը, ես մամուլին չեմ կպնելու, ես ասել եմ՝ իմ վրա հույս չդնեք, ես ոչ մի վարույթ մեդիայով կապված չեմ հարուցելու»:

Շուշան Դոյդոյանը դեռ երեք տարի ղեկավարելու է նախարարության աշխատակազմի անձնական տվյալների գործակալությունը: Երեք տարի հետո նա չգիտի, թե ինչպես է կիրառվելու օրենքը: Փաստ է, որ ամբողջ Եվրամիությունում լրագրողների եւ ստեղծագործողների համար անձնական տվյալների պաշտպանության օրենքի սահմանափակումները չեն գործում. «Մեր օրենսդրությունը նույնպես ձեւավորվել էր Եվրամիության փորձի հիման վրա եւ մեր օրենսդրությունում նույնպես առկա էր այդ բացառությունը, բայց այն հանվել է»:

Այնուամենայնիվ, եթե, ասենք, պատգամավոր Սամվել Ալեքսանյանը պահանջի, որ իրեն վերաբերող հանրային կարեւորության անձնական տվյալների հրապարակումը անպայման համաձայնեցվի իր հետ, լրագրողն այսուհետեւ դա պարտավոր է անել, հակառակ դեպքում պետք է օրենքի առջեւ պատասխան տա. «Առաջ մենք կարող էինք ասել՝ մեդիան բացառություն է, գնացեք, հիմա պիտի հարուցենք վարույթը, պետք է քննենք գործը, իսկապես հիմնավորենք, որ էստեղ առկա է հանրային շահ»:

Ի դեպ, Հայաստանում գտնվող Եվրամիության կառույցները օրենքի այս փոփոխությունից տեղյակ չեն եւ դեռեւս դիրքորոշում չեն հայտնել:

a1plus.am