Մենք`հայերս, մի հետաքրքիր սովորություն ունենք, ավելի ճիշտ` ազգային առանձնահատկություն, որ բնորոշ է երևի թե բոլոր փոքր ազգերին: Սիրում ենք պարծենալ մեր այն հայրենակիցներով, ովքեր օտար ափերում մեծ ձեռբերումների են հասել, ովքեր մեծ ավանդ են ներդնում այս կամ այն պետության կյանքում ու պատվով ներկայացնում հայ ժողովրդին:
Նմանատիպ մի առիթ այս անգամ էլ երևի թե շատերն ունեցան, քանի որ ռուսական Forbes ամսագիրը հրապարակել էր երկրի 200 ամենահարուստ գործարարների ցուցակը : Ռուսաստանցի մեծահարուստների թվում հիշատակվում է 7 հայ գործարարի անուն, որոնց ընդհանուր կապիտալը հասնում է բազմամիլիարդ դոլարների:
Նշենք նաև, որ 7 հայ գործարարներից մեկը՝ Լոս Անջելեսում ՀՀ գլխավոր հյուպատոս՝ հարգարժան Սերգեյ Սարկիսովն է:
Միգուցե ոմանք տեղեկանալով այս ամենի մասին, հպարտություն կզգան, ոմանք էլ՝ միգուցե կրկին կվերահաստատվեն իրենց այն համոզմունքում, որ հայերն, իրավմամբ, տաղանդավոր ու գործունյա ժողովուրդ են, սակայն նույն այդ մարդիկ նախքան ինչ-որ բանով ինքնաներշնչվելն, իրենք իրենց պետք է հարց տան`որքանո՞վ է անհատ հայի անձնական հաջողությունը նպաստել կամ նպաստում Հայաստանի Հանրապետության հզորացմանը:
Ենթադրենք` այդ 7 հոգին հայեր են, մեզ ինչ: Դրանից մեր պետության օգուտը ո՞րն է, իսկ ավելի ճիշտ կլինի ասել`արդյոք այդ իրողությունն օգնո՞ւմ է, որպեսզի Հայաստանը տնտեսապես ոտքի կանգնի, թե՞ ոչ…
Բոլորին է հայտնի Հայաստանի այն ծանրագույն վիճակը,որի հետևանքով երկիրը դատարկվում է:
Բոլորը գիտեն այն համատարած աղքատության մասին, որ ներկայում տիրում է երկրում, ու որի հետ ոչ ոք ոչինչ անել չի կարողանում:
Հարց է առաջանում` չէի՞ն կարող, արդյոք,նույն այդ միլիարդատեր կամ մուլտիմիլիոնատեր հայերը մի-մի գործարան հիմնեին Հայաստանում կամ սեփական տնտեսական գործունեության գոնե մի ճյուղը տեղափոխեին այստեղ:
Ի դեպ` խոսքը միայն ռուսահայ մեծահարուստների մասին չէ, այլ` աշխարհասփյուռ մեծահարուստ հայերի, որոնցից քչերն են, որ այսօր թև ու թիկունք են կանգնում իրենց հայրենիքին:
Իհարկե, միգուցե ոմանք կարող են բերել մի շարք օբյեկտիվ կամ սուբյեկտիվ պատճառներ, որոնք ընկած են այդ տոտալ անտարբերության հիմքում, սակայն դա բնավ չի արդարացնում այն երևույթը, որի մասին խոսվեց:
Անհերքելի է` քանի դեռ Հայաստանը չի դարձել համայն հայության հայրենիքը բառիս ամենալայն իմաստով, այն երբեք չի կարողանալու դուրս գալ ճահճից: Յուրաքանչյուր մեծահարուստ հայի հոգու պարտքը պետք է լինի Հայաստանում թեկուզ փոքրիկ, բայց այնուամենայնիվ որևիցե արտադրություն հիմնելը:
Ճիշտ է` հեշտ չէ, բայց փորձել է պետք:
Գայանե Մանուկյան

Լուսանկարը՝ armtimes.com-ի