Այսինքն սրան դեմ լինողները չեն կիսում Քոչարյանի ու Օսկանյանի, Սարգսյանի ու Նալբանդյանի՝ ՀՀԿ-ի, ՀՅԴ-ի, Տեր-Պետրոսյանի ու նրա համակիրների համաձայնությունը «մադրիդյան փաստաթղթի» հետ կապված:

Հիմա ինչպե՞ս է ստացվում, որ «մադրիդյան փաստաթղթին» (որով նախատեսվում է հող հանձնել) փաստացի համաձայնված հանրապետականներն ու դաշնակները դեմ են հող հանձնելուն: Կամ նրանք չեն հավատում Սերժ Սարգսյանին ու Էդվարդ Նալբանդյանին, կամ էլ իրականում մեղմ ասած անկեղծ չեն:

Հանկարծ դաշնակները թող չասեն, թե արտգործնախարարի պորտֆելը իրենցը չէ ու իրենք այդ մասով կապ չունեն: Եթե կոալիցիայի մեջ են, կառավարության մեջ են ուրեմն իշխանություն են, իսկ իշխանության մեջ լինելը նշանակում է համաձայնություն տարվող քաղաքականության, կայացվող որոշումների հետ ու պատասխանատվության մասնաբաժին դրանում: Օրինակ, հայ - թուրքական արձանագրությունների ժամանակ էլ այդ պորտֆելը ՀՅԴ-ինը չէր, բայց դեմ լինելով այդ քայլին՝ նրանք դուրս եկան կոալիցիայից:

Հիմա արցախյան հարցի բանակցությունների պահով ստացվում է հայտնի՝ «դեմ ըլլալով կողմ ըլլալու կամ կողմ ըլլալով դեմ ըլլալու» սկզբունքը:

Դավիթ Գևորգյանի ՖԲ էջից