1. Սփյուռքի նախարարի պաշտոնը պետք է դարձնել ընտրովի: Այդ պաշտոնում կարող է ընտրվել մշակույթի, գիտության կամ սպորտի հայ ազգի սփյուռքի ներկայացուցիչ, ով պետք է հայերեն գրել և կարդալ իմանա, ինչպես նաև ընտրվելուց հետո համաձայն պետք է լինի ընտանիքի հետ տեղափոխվել Հայաստան: 
Ընտրությանը կարող են մասնակցել տվյալ երկրում պաշտոնապես գրանցված և կնիք ունեցող հայկական համայնքների անդամները, որոնց ցուցակները նախապես տվյալ երկրի Հայաստանի դեսպանություն ներկայացրած կլիեն հայկական համայնքները: 
Որպեսզի սփյուռքի մեծ համայնքներ ունեցող երկրները չորոշեն, թե ով է լինելու նախարարը՝ յուրաքանչյուր առանձին երկրում հաղթած թեկնածուն կունենա մեկ բալ, այլ ոչ թե այդ երկրում նրա օգտին քվեարկած ձայների քանակին հավասար բալեր: 
Արդյունքում շատ երկրներում հաղթած թեկնածուն, եթե նույնիսկ սփյուռքի փոքր համայնքներով երկրներում է հաղթել, կդառնա Սփյուռքի նախարար: 
2. Դեսպանների և հյուպատոսների թեկնածուներն էլ պետք է պարտադիր ստանան տվյալ երկրի հայկական համայնքների քվեն:
Կառավարությունը կարող է յուրաքանչյուր պաշտոնի համար առնվազն երկու թեկնածու առաջարկել: Համայնքն էլ կարող է իր թեկնածուներին առաջադրել: 
Դեսպանների և հյուպաթոսների թեկնածուների դեպքում էլ պետք է գործի պարտադիր մասնագիտական բարձրագույն կրթությունը, ինչպես նաև հայերն կարդալ և գրելու պարտադիր իմացությունը:

Պարոն վարչապետ, կարծում եմ, որ վերը նշված քայլերը կարող են ակտիվացնել սփյուռքի հայկական համայնքները, կարող են սփյուռքին մասնակցից դարձնել ընտրություններին և հնարավորություն կտան բարձրացնել սփյուռքի դերը Հայաստանի ներերքին ու արտաքին քաղաքական կյանքում:

Հարգանքով
Արման Մուշեղյան