Այս տարվանից  Հայաստանում ուժի մեջ է մտել «ՀՀ պաշտպանության ժամանակ զինծառայողների կյանքին կամ առողջությանը պատճառված վնասների հատուցման մասին»  օրենքը, որը հանրության շրջանում առավել հայտնի դարձավ «1000  դրամների» օրենք անվանումով։  Հունվարից  գործատուներն իրենց աշխատակիցների աշխատավարձերից 1000-ական դրամներ պետք է գանձեն, որը համարվում է պարտադիր վճար և փոխանցֆեն նշված օրենքի շրջանակներում ստեղծված Հիմնադրամին։ Հիմնադրամը կառավարելու է ՀՀ կենտրոնական բանկը (ՀՀ ԿԲ): Սակայն մի շարք գործատուների և հաշվապահների օրենքը երկընտրանքի առաջ է կանգնեցրել։ Ըստ իրենց՝  թերի ու հակասական կողմեր կան։ 

Հաշվապահ Արաքսյա Համբարձումյանն, ով ևս բախվել է այդ խնդիրներին,  «Հետք»-ի հետ զրույցում երեք-չորս մաս առանձնացրեց օրենքի այն հատվածներից, որոնք իր խոսքով՝ հստակ ձևակերպված չեն և երկընտրանքի առաջ են կանգնեցնում վճարները կատարելիս։ 

Օրինակ՝ օրենքի Հոդված 11-ի 3-րդ մասում նշվում է, որ  այս 1000 դրամները չեն վճարում  այն անձինք, որոնք աշխատում են միայն մեկ աշխատանքային պայմանագրով և ստանում են նվազագույն աշխատավարձ (տես ներքևում գտնվող պատկերի 1-ին  էջում)։ Նրանց փոխարեն վճարում է կամ գործատուն՝ սեփական գրպանից, կամ պետական բյուջեից, կամ համայնքի բյուջեից։ 

Սակայն, ըստ հաշվապահի, այստեղ պարզ չէ  խոսքը միայն հաստիքային աշխատողների՞ն է վերաբերում, թե՞ նաև ժամային ու գործարքային պայմանագրով աշխատողներին։ Ի՞նչն է խնդիրը։ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձն, ըստ նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին օրենքի, 55 հազար դրամն է։ Բայց կա նաև ժամային նվազագույն աշխատավարձի չափ՝ 330-550 դրամ (ՀՕ-66-Ն 2003թ, տես պատկերի 3-րդ էջում)։  Եթե հաստիքային աշխատողի դեպքում օրենքի սահմանումը պարզ է, ապա ժամային և գործարքային պայամանագրով աշխատողի պարագայում, Ա. Համբարձումյանի խոսքով, հակասություններ են առաջանում։

«Ենթադրենք աշխատակցի հետ կնքվում է ժամային աշխատանքային պայմանագիր, և նրա 1  ժամ աշխատանքը նվազագույնից բարձր է սահմանվում, օրինակ՝ ոչ թե 330-550 դրամ մեկ ժամի համար, այլ օրինակ՝  10 000 դրամ։  Աշխատակիցն  ամսվա մեջ աշխատել է ընդամենը 5 ժամ։  Նրա ամսական աշխատավարձը կկազմի 50 000։ Այսինքն՝ չի կազմում 55 000 դրամ։  Հարց՝ նրա աշխատավարձից 1000  դրամ գանձվելու՞ է, թե՞ ոչ։   Օրենքը վերաբերու՞մ է ժամային պայմանագրով աշխատողին, թե՞ ոչ։ Հարկավոր է հստակեցնել նվազագույն աշխատավարձի հասկացությունը՝ ժամայինի, գործարքայինի և հաստիքայինի դեպքում։ Որովհետև եթե ես ժամայինի դեպքում նվազագույնից բարձր շեմ եմ դրել աշխատակցի համար, ապա պետք է վճարեմ այս հարկը։ Ինձ Պաշտպանության նախարարությունից ուղղորդեցին Կենտրոնական բանկ, բայց այդպես էլ հստակ պատասխան չստացա։ Այսինքն՝ եթե դուք հաստիքի վրա եք շեշտը դնում որպես նվազագույն աշխատավարձի չափ, այդ դեպքում գործարքային ու ժամային էլ գոյություն ունի. ի՞նչ անել նրանց պարագայում։  Ես հիմա ժամային աշխատողին ինչպես բացատրեմ, որ՝ քո 50 000 դրամ աշխատավարձից պետք է պահեմ։ Աշխատողն  էլ ինձ կարող է ասել՝ ոչ, ես 55 000 դրամ չեմ ստանում, իսկ օրենքով նվազագույն աշխատավարձն այդքան է, ինչու՞ եք ինձանից գանձում»,- նշում է Ա. Համբարձումյանը։ 

hetq.am