Կիրակնօրյա մեր նախաձեռնությունը մի այլ տեսք ստացավ, երբ իմ դասղեկական 7-րդ դասարանի աշակերտների հետ` որոշ ծնողների մասնակցությամբ, այցելեցինք մեզանից ոչ հեռու տեղակայված, գնդապետ Էրիկ Մկրդումյանի հրամանատարության տակ գտնվող Ն զինվորական զորամասի հրետանային գունդ: Զինվորների զարմացական հայացքներ, ողջույնի պատրաստ ժպիտներ, որ ուղեկցեցին մեզ դեպի մոտակա բարձունքին վեր խոյացած եկեղեցին: Ակնածանքով ու խոնարհումով մոմեր ենք վառում, վառվող մոմերի առկայծումներում աղոթքի խոսքերի մրմունջներ են լսվում… Երկարատև խաղաղության ակնկալիքով` Աստծոն ուղղված մեր աղաչանքներում զինվորներին անփորձանք ծառայություն ենք ցանկանում:
Մի նոր հայացքով եմ նայում վառվող մոմերի կրակե փոքրիկ լեզուներին, որ մարմրում են, նորից առկայծում: Ես ամեն մեկին անուն եմ դնում, այդտեղ հարազատ մարդիկ կան, որ իմ կողքին են լինում, հետո մտքերով հեռուներն եմ սավառնում, որտեղ մտերիմներ կան շատ, այդ անուններով ամեն մեկին մի նոր երջանկություն եմ ավետում: Այդ բլրին կառուցված եկեցեցուց դուրս եկանք աղոթքի խոսքերը մեր հոգում: Հայացքս հառում եմ ներքև` զինվորական զորամասին: Զինվորների ուրախ երգն է հնչում… Շտապում ենք մտնել զորամաս, և շուտով միախառնվում ենք նրանց: Պարերգի ուրախ ելևէջներն արձագանքում են ամենուր, ու զինվորների ոտքերի դոփյունից գետինն է թնդում: Այն ի՞նչ էր, մի հրաշալի տեսարան` պարում են բոլորը` ձեռքերը վեր բարձրացրած զինվորներ, նրանց պարին միախառնված աշակերտներ ու ծնողներ…

Ապա զորամասի հրամանատարի տեղակալ Հարություն Մանուչարյանի զիլ ձայնն է հնչում: Զինվորները պարան են ձգում: Մրցության դուրս եկած զինվորական տարբեր դասակների մեջ հաղթողներ ու պարտվողներ կային: Մեր աշակերտներն էլ հանկարծ հայտնվում են պարանը ձգող զինվորներին դեմ դիմաց, մրցույթում զինվորներն են և այս դեռահասները` իրենց ժպիտներով ու աղմկալից, կենսուրախ ծիծաղով: Ինչպիսի՜ ոգևորություն, հավերժանալու պահեր, հաղթողների պարգևատրություն, շնորհակալական խոսքեր…
Զինվորական զորամասից ոչ հեռու գտնվող սառը աղբյուրի մոտ մեր դպրոցականների ուրախ ու անհոգ երգն ու պարը պիտի շարունակվեր բնության գրկում: Հիացմունքս չեմ կարողանում զսպել իմ դասղեկական դասարանի ծնողական խորհրդի կողմից կազմակերպված այս գեղեցիկ կիրակնօրյա միջոցառման համար: Առանձնակի սիրով հայացքս ուղղում եմ խորհրդի նախագահ Նոնա Հայրապետյանի ուղղությամբ… Ակնածանքի խոսքեր կան այնտեղ, մեծագույն գնահատանք, առանցքում մի հրաշալի ուսուցիչ-աշակերտ-ծնող հարաբերություն, որտեղ փոխադարձ հասկացվածություն կա, մանկավարժական գործունեության մի փոքրիկ կենսագրություն:

Նատաշա Պողոսյան Արցախի վաստակավոր մանկավարժ, Մարտակերտի Վլադիմիր Բալայանի անվան միջնակարգ դպրոցի հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի