Մենք միշտ դժվարին ու ծանր իրավիճակներում համախմբված ենք, բայց երբ հարցը գնում էիշխանափոխության ու մեր իրավունքներին, մենք լուռ ենք, որովհետև պատճառներ կան: Պատճառները տարբեր են, տարբեր ճամբարների մեջ, ակնկալիքներ փնտրող, կուսակացական խաղերի մեջ խաղեր տվողներ... Եվ մեր ուժն ու միասնականությունը չի խոսում իշխանության անգործության, մեզ ներսից ոչնչացնելու, այլ խոսում է Հայրենիք գաղափարի մասին... մենք Հայրենիքի համար ենք կռվում, իսկ ինչ է անում այսօրվա ոհմակը, երբ ձեռք է բարձրացնում հայի վրա, կարծես Հայաստանը բռնազավթողները հայերն են... մինչդեռ այսօր իշխանությունն է զավթողը և մեզ ներսից ոչնչացնողը:Մեզ թալանողներին, մեր հայրենիքը ծախողներին, էն ձրիակեր բոսյակները, ովքեր ձեռք են բարձրացնում մեր վրա, դրանց վերացնելու իրավունքը պետք է իդեալական պետության սահմանադրության առաջին կետը լիներ... Հիմա կասեք ֆաշիստ. ինչ ուզում եք ասեք. սրանց հետ ուրիշ ի՞նչ լեզվով խոսես... Սոլժենիցինն «Արխիպելագ Գուլագ»-ում ստալինյան տարիներին ապրողներին կյանքը բնութագրել է հետևյալ տաս հատկանիշներով.

1. մշտական վախ

2. ազատության բացակայություն

3. փակվածություն ու անվստահություն

4. համընդհանուր տգիտություն

5. լրտեսություն

6. մատնելն իբրև գոյամիջոց

7. պառակտվածություն

8. խաբեությունն իբրև գոյամիջոց

9. դաժանություն

10. ստրկամտություն...

Ինչով է տարբերվում այսօրվա վիճակը, Սոլժենիցինի նկարագրածից...

Լրագրող՝ Արթուր Հայրապտեյան