Սերժ Սարգսյանը ասել է. «սուր քննադատություններին վերջ դնել, իսկ ավելի մեղմ հակառուսական տոնայնությամբ հնչող հայտարարությունները խիստ սահմանափակել»:
Իյա իրո՞ք...
Պուտնի ձեռամբ սարքած ապուրը մարսել ե՞ք, թե՞ վախը չորս ոտքով եկել նստել է տանդ շեմը...
Եթե ճշմարտությունը պետք է վախենամ բարձրաձայնելուց, ուրեմն ոչ ավել, ոչ պակաս ծառայում եմ չար ոգիների տիկալին...
Սատանայապաշտները մեր օրերում դարձել են առաքելություն կատարողներ, ովքեր ապրում են մոլորեցնելով, օտարելով մարդուն քարոզում են արմատից կտրվել և նոր մշակված կանոնադրությամբ հատուկ մաֆիաները սկսում են գործի անցնել... Երկիմաստ եք խոսում պարոն, արդարանում ու արդարացնում եք ձեր տիրոջը, որովհետև այնքան անճարակ եք, որ չար ոգիների տիրակալն ու դժոխքի թագավորը այսօր շրջափակման մեջ են պահում մեզ, որ վերանա աշխարհիս երեսից իմ ու հայերի տունը՝ հայրենիքը:
Խավարը պատել է Հայաստան աշխարհին ու քանի դեռ այս անորոշության մեջ մենք գլորվում ենք, դուք պարոն Սերժ իրավունք չունեք որևէ մեկին արգելել խոսել, այն էլ այս օրերին, երբ դուք մեր երկիրը ծախում եք ռսին ու հետն էլ արդարանում, թե հիմա պետք է լռել, որովհետև վտանգավոր է լարվածությունը... իսկ ո՞վ է պատասխան տալու այն անմեղ զոհերի համար, ովքեր քո ու քո շուրջինների համար են նաև պաշտպանում մեր հողը... մանր քայլերով վերացնում ես մեր մի բուռ Հայրենիքն ու հայ մարդուն:

Եթե քեզ դուր է գալիս կոտկախությունը, ապա մենք օտարի առջև կռանալու խնդիր չունենք... Ու այս դզմզոցին, որոշ ռսահպատակներ, մանր-մունր սատանաներ չեն դադարում գլխավոր սատանային դուր գալու համար, գովասանության զանգը գետնին գցել: Ոչ, զանգը ձեռքներն առած արդարանում են, որ հակահարված տան նրանց, ովքեր ճշմարտությունը վախկոտի առաջ կփռեն, որ վախկոտը ինքնահրկիզվի...

Ես վախենում եմ կորցնելուց, ես վախենում եմ իմ հայ զինվորին կորցնելուց, ես վախենում եմ մեր Հայրենիքը կորցնելուց, լսում ե՞ս պարոն Սերժի՛կ... իսկ եթե ճշմարտությունը պետք է վախենամ բարձրաձայնելուց, ուրեմն ոչ ավել, ոչ պակաս ծառայում եմ չար ոգիների տիկալին՝ քեզ ու քո ցարին... Հայաստանը դարձել է ոմանց համար ձեռառնոցի, իսկ դժոխքի թագավորը ամեն վայրկյան զբաղված է մարդկանց մոլորեցնելով երկարացնել աթոռի վրա նստելն ու լոլոներով թունավորելը...

Խուզել եք Հայաստան աշխարհի գլուխն ու թողել, որ խայտառակ լինի, իսկ մարդկանց դռնեդուռ եք գցել, վտարարել եք իրենց տներից, մարդիկ չեն ուզում ապրել, փոխարենը դուք ու ձեզ ծառայող ստրուկները՝ ինքնահաստատվում են և շատ են ուզում, որ իրենց սիրեք, մինչդեռ մենք տեսնում ենք ձեր իրական դեմքը, ով սնվում է դժոխքի թագավորի աղբյուրից... կարևոր չէ, որ ասում եք ջուրը սառը չի, կեղտոտ է: Միևնույն է ձեր ձեռքից պղտոր ջուր առնող, սնվողը մոլախոտ է, իսկ դուք շարունակում եք պղտորել ջրերը, փոխարենը քաղհանեք ձեր ձեռքով աճեցրած մոլախոտներին ու հայդա...

Լրագրող՝ Արթուր Հայրապետյան