Բաղրամյանի 26-ի վերահսկողության տակ գործող քարոզչամիջոցները շարունակում են իրենց թուլացած հաճույքը վայելել ընդդիմությանը հարվածելու նորանոր, անսպասելի խարդավանքներ մոգոնելու փայլատակումից։

Վերջին օրերի նմանատիպ խարդավանք-հիթը ՀԱԿ խմբակցության ղեկավար Լևոն Զուրաբյանի խոսքի սայթաքումի վրա կառուցած, այնուհետև ռեժիմահպատակ մյուս լրատվամիջոցներով թեման զարգացրած հերթական քարոզչափուչիկն է, որն ինչ որ մի տհաճ հետք թողնելու ակնկալիքով այնուամենայնիվ ի վերջո փսկում է։

Բանն այն է, որ «Հայկական ժամանակ» թերթի մարտի 18-ի համարում Աննա Հակոբյանը «Զուրաբյանի ակնարկը վարչապետին» վերնագրով թերթի կես էջ զբաղեցնող հոդվածում պատմում է, թե ինչպես է ԱԺ-ում կառավարությանը հարց տալու ժամանակ Լևոն Զուրաբյանը սկսել իր խոսքը և դիմելով վարչապետին ասել. «Հարգելի պարոն վարչապետ, և անցյալում նաև՝ «Ոչ»-ի, ներողու­թյուն՝ «Այո»-ի շտաբի պետ...»։ Այստեղ հոդվածագրի մեջբերումն ավատվում է և շարունակվում բառացիորեն հետևյալ տեքստով. «Կաևոր էլ չէ, թե ինչ հարց տվեց Զու­րաբյանը, որովհետև կարևորը ոչ թե նրա հարցն էր, այլ այս լեզվի սայ­թաքումը»։ Հավատացեք, որ մեր կողմից որևէ տառի աղավաղում չկա. իսկապես հոդվածագիրը հստակ գրել է՝ «կարևորը ոչ թե նրա հարցն էր, այլ այս լեզվի սայ­թաքումը»։

Եվ թե ինչ ու ինչպես է խարդավանք կառուցվում «այս լեզվի սայ­թաքման» վրա, հետևենք զարգացմանը... Հոդվածագիրը և՛ հստակ ասում, և՛ եզրակացնում է, որ «լեզվի սայ­թաքումը» լեզվի սայ­թաքում չէ, այլ «ամենայն խնամքով նախապատրաստված» ակնարկ (այդպես էլ վերնագրված է հոդվածը), որ «ՈՉ»-ի շարժումը հենց «Հովիկ Աբրա­համյանն է համակարգել, այսինքն պաշտոնապես լինելով «Այո»-ի շտաբի պետը, վարչապետը աշխա­տել է նաև «Ոչ»-ի հետ»։

Թե ում ինչին էր պետք, կամ ի՞նչ տրամաբանության մեջ կարող է տեղավորվել նման ակնարկը, հասկանալի է դառնում, երբ թեկուզ հպանցիկ աչքի ենք անկացնում ողջ լրատվադաշտը և առանց դժվարության հայտնաբերում, որ «Հայկական ժամանակում» սկիզբ առած «ակնարկի վերափոխված լեզվի սայ­թաքումը» թերթից անցնում է իշխանական հսկողության տակ գործող կայքերին և արդեն ներկայանում է որպես «Լևոն Զուրաբյանի ուղիղ ակնարկ»։ Այնուհետև կայքային լրագրող.com-երը կարծես մեկ հրահանգով անսպասելի շրջապատում են վարչապետին և սրտաթրթիռ հարց հնչեցնում՝ «Հովիկ Աբրա­համյան, դուք իսկապե՞ս պաշտոնապես լինելով «Այո»-ի շտաբի պետ, համակարգել եք նաև «Ոչ»-ի շտաբը, ինչպես ակնարկել է Լևոն Զուրաբյանը»։

Հետո-ն էլ է հետաքրքիր. ընդդիմադիր գործչի «ծանրակշիռ ակնարկի» վարչապետական պատասխանը (կամ չպատասխանը) սահուն կերպով հայտնվում է հեռուստա և ռադիոեթերում։ Այսինքն՝ չնչին տպաքանակով, հասարակության վրա գործնականում զրո ազդեցություն ունեցող թերթից խարդավանքը պայմանավորված խողովակով անցնում է 30-40 կայքերին՝ ոչ որպես լսարան մեծացնելու նպատակ, այլ որպես թե՝ «շատերն են խոսում դրա մասին» և վերջում արդեն «որպես կայացած իրողություն» փոխանցվում ամենահզոր լսարան ունեցող լրատվամիջոցին՝ հեռուստատեսությանը։ 

Ահա սա է խարդավանքի մեխանիզմը։ Իսկ վերոնշյալ խարդավանքի կոնկրետ իմաստը կայանում է հետևյալում.

Նման քարոզչատրամաբանությունը հանգեցնում է մի պարզ եզրակացության. իսկապես չի կարելի չհամաձայնել հոդվածագրի հետ՝ այստեղ ոչ Զուրաբյանի հարցն է կարևոր, ոչ  էլ ինքը՝ Զուրաբյանը, «այլ այս լեզվի սայ­թաքումը», իսկ «լեզվի սայ­թաքումը» լեզվի սայ­թաքում չէ, այլ բավականին խորիմաստ և շատ ու շատ հեռուներ գնացող ակնարկ։ Ուրեմն կարևորը հոդվածագրի հայտնաբերած ակնարկն էր, իսկ ակնարկը, ինչպես ուղղորդում է ինքը՝ հոդվածագիրը՝ ուղղված է վարչապետին։ Եվ «կարևորը ոչ թե նրա հարցն էր, այլ այս լեզվի սայթաքումը» թեզը զարգացնելով միևնույն վերահսկողության տակ գործող մյուս լրատվամիջոցը վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանին ուղիղ հարց է տալիս, թե «արդյո՞ք ինքը սահմանադրական փոփոխությունների ժամանակ ֆինանսավորե՞լ է «Ոչ»-ի շտաբին»։

Ահա այստեղ էլ ավարտվում է քարոզչաշղթան.  թե Սերժ Սարգսյանն ինչ խնդիրներ ունի իր իսկ վարչապետի հետ, թե ինչպե՞ս և ինչու՞ են «Հայկական ժամանակ», Լուրեր.com, a1+, armtimes.com, ponarama.am և Բաղրամյան 26-ի վերահսկողության տակ գտնվող մյուս մոտ 50-60 անուն լրատվամիջոցները միահամուռ կարծիք ստեղծում իրենց իսկ վարչապետի դեմ, կարելի է եզրակացնել, որ դա պարզապես ներիշխանական գզվռտվոց է՝ հասարակական կարծիք ձևավորելու միջոց, որն անհրաժեշտ է կոնկրետ Սերժ Սարգսյանին։ Իսկ ՀԱԿ խմբակցության ղեկավարի անունը խառնվել է վերիշխանական այդ խարդավանքին, թերևս, միայն ի բավարարումն «Հայկական ժամանակին» պատկանող պատգամավորի մաղձի։

Գրիգոր Բաղդասարյան

newsline.am