2024-ն անցնում է պատմության գիրկը:

Թե ինչ լավ բաներով կարող է այս տարին հիշվել, դժվար է ասել, քանի որ գաղտնիք չէ՝ 44-օրյա պատերազմին հաջորդած բոլոր տարիները Հայաստանի համար եղել են կորուստների տարի, պատմական մասշտաբի ողբերգության ու անկման ժամանակաշրջան:
Ցանկություն կա հավատալու, որ 2025-ը կընդհատի այս շղթան՝ դառալով իրական ձեռքբերումների ու եթե ոչ վերելքի, ապա գոնե անկման դադարի տարի: Վերելքների մասին մտածելը, ցավոք, դեռևս գիտաֆանտաստիկ ժանրից է. անկումը նախ պետք է դադարի, որ վերելքը սկսվի, իսկ անկման դադարի սկիզբը դեռ չի երևում:
Բոլոր դեպքերում թե՛ անկման դադարին, թե՛ վերելքներին հասնելու համար մեզ ներքին միասնություն ու նպատակասլացություն է հարկավոր, ուստի կա ցանկություն՝ նախևառաջ հենց նման բարեմաղթանք հղելու:
Թող 2025-ը նոր սկիզբ դառնա հայ ժողովրդի համար, թող լինի մարդկանց միջև միասնություն՝ անկախ քաղաքական հայացքներից ու պատկերացումներից: Բայց ամենակարևորը թեևս պետք է խաղաղությունը համարել, և թող 2025-ը լինի նախևառաջ խաղաղության ամրապնդման ու պատերազմների բացառման տարի:
Մյուս կողմից՝ հասկանալի է, որ Հայասանում ներկայումս իշխող քաղաքական ուժի իշխանության շարունակականության դեպքում թե՛ խաղաղությունը, թե՛ կայուն զարգացման հնարավորությունը մնալու են վարդագույն երազանք, ուստի թերևս կարելի է ու պե՛տք է ցանկանալ խաղաղ իշխանափոխություն, իսկ հակառակ դեպքում՝ իշխողներին կամք ու կարողություն՝ երկիրը ծանր վիճակից դուրս բերելու, ազգի ոտնահարված արժանապատվությունը վերականգնելու:
Շնորհավոր Նոր տարի,
Շնորհավոր Սուրբ Ծնունդ,
Շնորհավոր 2025 թվական:

Գայանե Մանուկյան