ԱԺ արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նիստին ՀՀ արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանը հանդես է եկել մի շարք սադրիչ, վիճելի հայտարարություններով: Նա, օրինակ, անդրադառնալով նախկին արտգործնախարար Վարդան Օսկանյանի գործունեությանը՝ միտված Արցախի վերաբնակեցմանը, նրան մեղադրել է փարիսեցիության համար ու հայտարարել. «Մենք ջանքեր գործադրեցինք, որպեսզի ԼՂ հայությունը կարողանա մնալ Լեռնային Ղարաբաղում. չսատարել այդ ջանքերին և այդ ամենը բնութագրել որպես դավաճանական գործունեություն, դրանից հետո գալ և զբաղվել ԼՂ հայերի վերադառնալու հեռանկարով՝ փարիսեցիության տպավորություն է թողնում»:
Այն, որ իշխանությունները նեղվում են Օսկանյանի գործունեությունից, նորություն չէ: Ողջ խնդիրն այն է, որ Օսկանյանի նպատակները բացարձակ հակառակ են ՔՊ-ական իշխանություների գերնպատակներին, որոնցից ամենագլխավորը Արցախի հարցը հավերժորեն թաղելն ու Ադրբեջանին գլխացավանքից ազատելն է: «Չկա հայ, չկա պրոբլեմ» բանաձևը, որ ցեղապսան թուրքերն են դեռ 20-րդ դարասկզբին երկնել,այսօր գործնականում փորձում է կյանքի կոչել ոչ միայն թշնամին, այլև, որ իրապես ողբերգություն է, հայաստանյան իշխանությունները, որոնց համար Արցախը մշտապես եղել է բալաստ, որից հաջողությամբ ազատվեցին 2020-ին, իսկ հիմա էլ ջանում են թեման առհասարակ չարծարծել, որպեսզի իբր տարածաշրջանում խաղաղություն հաստատվի: Մինչդեռ իրականում թշնամին մինչև ատամները զիված սպասում է հարմար առիթի՝ մեկ հարվածով լուծելու Հայաստանի հարցը:
Օսկանյանի ջանքերը՝ ցանկացած գնով հասնելու արցախահայերի վերադարձին Արցախ, կարևոր նախապայման է՝ արցախյան պայքարի էջը չփակելու: Եթե հաջողվի մարդկանց վերադարձնել իրենց տները, ապա կստացվի, որ հետ ենք վերադառնում ԽՍՀՄ-ի ժամանակներին. այն ժամանակ ևս արցախցիներն Ադրբեջանի ԽՍՀ-ի քաղաքացիներ էին, բայց ապրում ու արարում էին իրենց պապերի հողում, ինչն էլ թույլ տվեց Հայաստանին պատեհ պահին Արցախը դե ֆակտո անկախացնել, ընդլայնել ԼՂԻՄ սահմաններն ու տասնամյակներ ի վեր այդ նվաճումը պահպանել: Հետևաբար՝ Օսկանյանի ջանքերն ունեն հեռահար նպատակներ:
Մինչդեռ ՔՊ-ական իշխանության դիրքորոշման պատճառով հարվածի տակ է հայտնվում, փաստորեն, Սյունիքը. թուրքերը մտադիր չեն բավարարվել Արցախի կլանմամբ, այլ ունեն նպատակ՝ ճեղքելու Հայաստանի հարավն ու երկիրը կա՛մ ոչնչացնել, կա՛մ ամորձատել այնպես, որ երբեք հնարավոր չլինի կենսունակ պետոթյուն ունենալ:
ՔՊ-ական իշխանության համար, անկասկած, Հայաստանի կենսունակության հարցը խիստ երկրորդական է, քանի որ առաջնայինն իշխանության պահպանումն է: Համաշխարհային համապատասխան կենտրոնները պատրաստ են երաշխավորել Փաշինյանի իշխանության անընդհատությունը միայն մեկ պայմանով՝ ստանձնած պարտականությունների կատարման՝ անկախ հայ ժողովրդի համար ունենալիք հետևանքներից: