Հայաստանում նոր դպրոցական դասագրքերի հարցը բավական լուրջ մտահոգություններ է առաջ բերել: Հիշեցնենք, որ ԿԳՄՍ նախարարոթյունը հայտարարել էր՝ մտադիր են վերանայել դպրոցականներին մատուցվող դասագրքերի բովանդակությունն ու որակը՝ այն համապատասխանեցնելով ժամանակակից չափանիշներին:

Իրականում, սակայն, ստացվել է հակառակը. մասնավորապես՝ հայոց պատմության 7-րդ դասարանի դասագիրքն է մասնագետների շրջանում մեծ աղմուկ բարձրացրել՝ ստիպելով լրջագույնս մտահոգվել ու կասկածել՝ արդյոք ՀՀ իշխանությունները թշնամու պատվերը չե՞ն կատարել:
Բանն այն է, որ բացի այն, որ տեքստերը երկար են ու բարդ, շատ դեպքերում ուղղագրական սխալներով լի, դեռ մի բան էլ լուրջ խնդիրներ կան մատուցվող բովանդակության, պատմագիտական ճշգրտության հետ:
Դրան բնորոշ հատկանիշներից մեկն այն է, որ հիմված է վարկածների վրա: Օրինակ՝ հայերի ծագմանն առնչվող հարցի բացատրությունը տրված է մի քանի տեսությունների տեսքով, որոնից մեկը, ինչպես հայտնի է, հայերին համարում է բալկաններից երկվոր մի դեպքում, երբ ապացուցված է, որ դա անհիմն ու մտացածին թեորիա է, որ հատկապես սիրում են շրջանառել թուրքերը՝ կոնկրետ քաղաքական նպատակներ հետապնդելով: Խնդիրներ կան նաև քարտեզների հետ. նույն Ուրատուի քարտեզը ոչ միայն սխալ է, այլև դրա մասին տեղեկություններն են թերի: Գրքում բացակայում են Հայկական լեռնաշխարհի քարտեզները, չկան Մեծ և Փոքր հայքերի տարածքները:Տիգրան Մեծի կայսրության քարտեզն էլ պատկերելիս ներկայիս Ադրբեջանի տարածքում գոյություն ունեցած պետության հին անվանումը՝ Աղվանք, գրված չէ, մի դեպքում, երբ նույն Վրաստանինը՝ Վիրք, գրել են, ինչը նույնպես միտումնավոր է արված. Ադրբեջանցինեը պնդում են, որ իրենք բնիկներ են՝ քրիստնոյա Աղվանքի մեհմեդականացված ժառանգները՝ հաստատելու համար տարածքի նկատմամբ իրենց իրավունքները: Բացի սա՝ դասագրքում կեղծված են Արարատի ու Արագածի բարձրությունները, Փոքր Ասիան հռչակված է՝ Անատոլիա, Ուտիք նահանգը պոկված է Հայաստանից ու տեղափոխված է Արցախի տարածք մի դեպքում, երբ Ուտիքն այսօրվա Տավուշի մարզի տարածքում է եղել և այսպես շարունակ:
Դասագրքի հեղինակը, ի դեպ, այս համակարգված թշնամական քարոզը հռչակել է՝ վրիպակ՝ խուսափելով պատասխանատվությունից: Հարց է առաջանում՝ իսկ խմբագրելիս ու տպարան տանելուց առաջ ինչո՞ւ այդ «վրիպակներին» ուշադրություն չի դարձվել:
Իրականում գործ ունենք հստակ մշակված ու հետևողականորեն իրականացվող պլանի հետ, որի էությունը մատաղ սերնդին թրքահաճո պատմություն սովորեցնելն ու արմատներից կտրելն է: Այլ կերպ ասած՝ ԿԳՄՍՆ-ն այսօր զբաղված է թուրքական նարատիվներն առաջ տանելով, որի գերնպատակը քաղաքական է, թուրքերը, լինելով երկվորներ, խնդիր ունեն՝ յուրացնելու Կովկասն ու Հայաստանի պատմական տարածքը, իսկ նման խաղերն օգտակար են՝ հատկապես քարոզչական դաշտում առաջնթաց ունենալու համար: Պատահական չէ, որ կեղծ քարոզչութան մեջ Ադրբեջանը հսկայական ռեսուրսներ ու փողեր է ներդնում՝ ոչ միայն սեփական հանրությանը, այլև աշխարհին ապացուցելու, թե Հայասանը ոչ թե հայերի երկիրն է, այլ իբր Արևմտյան Ադրբեջան:
Այսպիսով՝ ԿԳՄՍՆ-ն յուրատեսակ 5-րդ շարասյուն է Հայաստանի ներսում ներդված, որ ազգային շահն ու ճշմարտությունն առաջ տանելու փոխարեն փորում է պետականության տակը՝ մի քանի կոպեկի դիմաց:
Գ.Մ.