Նիկոլ Փաշինյանն իր մասնակցությունն է բերել նախագահական ընտրություններում վերընտրված Ռեջեփ Թայիբ Էրդողանի երդմնակալության արարողությանը: Պետք է արձանագրել, որ նման բան Հայաստանի պատմության մեջ երբեք տեղի չի ունեցել, և Փաշինյանի այսօրինակ ժեստը թերևս ճշգրտորեն արտացոլում է նրա այն քաղաքականությունը, որի հետևանքով հետևողականորեն բավարարվում են թուրքական բոլոր նախապայմանները՝ չնայած ՔՊ-կաններն էլ, նրանց պարագլուխն էլ չեն դադարում հայտարարել, թե հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը իբր տեղի է ունենում առանց որևիցե նախապայմանի:
Նիկոլ Փաշինյանի այսօրինակ քայլը, որ թվում է, թե կոչված է՝ մեղմելու Հայաստանի ու Թուրքիայի միջև առկա դարավոր թշնամանքը, սխալ է մի շարք պատճառներով: Օրինակ՝ այդ պատ-ճառներից մեկն այն է, որ Փաշինյանի ժեստը չի կարող ստվերել Հայաստանի հանդեպ Թուրքիայի թշնամական վերաբերմունքը. բարիդրացիության մասին խոսում է գրեթե բացառապես Հայաստանը, մինչդեռ թուրքերը լկտի կերպով շարունակում են ստորացնել ՔՊ-ական իշխանությանը՝ ի դեմս նրանց ստորացնելով համայն հայությանը: Ի դեպ՝ նույն երկրաշարժի ժամանակ էլ Թուրքիան առիթը բաց չթողեց՝ ոտքերը մաքրելու մեզ վրա՝ հրապարակայնորեն գովաբանելով Ադրբեջանի օգնությունն ու անտեսելով Հայաստանինը:
Ասել կուզի՝ հայկական կողմի դիվանագիտական ժեստերն իրականում ոչ թե դիվանագիտական ժեստեր են, այլ՝ ինքնաստորացման հանգեցնող կապիկություններ:
Մյուս կողմից՝ Փաշինյանի այս քայլը հարված է՝ ուղիղ Արցախին՝ նկատի ունենալով այն, որ Թուրքիայից շարունակաբար հնչում են Արցախի բռնազավթումը գովաբանող ադրբեջանահաճո հայտարարություններ: Թուրքերը չեն թաքցնում, որ շարունակում են փառաբանել Էնվերի հոգին՝ մեկի, ով կազմակերպիչներից մեկն էր Ցեղասպանության: Այս իմաստով սա հարված է՝ ցեղասպանություն տեսած ժողովրդին ու հստակ ակնարկ այն մասին, որ Հայաստանի կառավարությունը պատրաստ է ուրանալ սեփական ժողովրդի արյունն ու ամեն ինչ՝ ընդամենն արժանանալու թուրքի դատարկ գովեստին:
Հայաստանյան իշխանությունների ճիգերը՝ իբր կարգավորելու հարաբերություները Թուրքիայի հետ, է՛լ ավելի են հեռվացնում խաղաղությունը, քանի որ թուրքական քաղաքականությունը չի հանդուրժում թույլերին. թուրքերը նմանների հետ ոչ թե խաղաղություն են կառուցում, այլ ոչնչացնում են ու ստրուկ դարձնում, քանզի այդպիսին է նրանց պետական ավանդույթը՝ սկիզբ առած դարերի խորքից: