Հայաստանում, Արցախում ու, առհասարակ, աշխարհում այս օրերին տեղի ուենցողը թերևս մի դրական կողմ ունի: Ամբողջությամբ պատռվում են հայկական իշխանական էլիտայի ամենատարբեր ներկայացուցիչների դիմակները:
Օրինակ՝ նախկիններին մինչև ուղնուծուծն ատող, Նիկոլի անձնական գեներալի համարում ձեռք բերած, բայց նույն նախկինների ժամանակ ՊՆ-ում չափազանց յուղոտ պաշտոն զբաղեցրած Գագիկ Մելքոնյանը (երկար տարիներ հանդիսացել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ թիկունքի գծով-զինված ուժերի թիկունքի պետ), լրատվականներից մեկին տված հարցազրույցում շարունակելով խաղաղության դարաշրջանի նիկոլական գիծը, հայտարարել է, թե վախենալու կարիք չկա, քանի որ ինքը, լինելով զինվորական, զգում է, որ մեծ պատերազմ չի լինի:
Միաժամանակ արձագանքելով հարցին, թե արդյոք արցախցիներին ամենօյա գնդակոծությունների պայմաններում հե՞շտ է չլքել հայրենի եզերքը, տառացիորեն հայտարարել է. «Զոռով բերանս մի՛ բացեք էլի, իրանց գործնա՝ կմնան-չեն մնա իրանց խնդիրն է»: Բացի դա՝ Մելքոնյանը հավաստիացրել է, թե իրենց չի սազում կանգնել ու ասել, թե ինչեր են անում արցախցիների համար: Իրենք ընդդիմադիրների նման չեն:
Արցախում իրավիճակը գնալով լարվում է ու հեռու չէ այն օրը, որ նոր լայնամասշտաբ պատերազմ կբռնկվի Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև, ինչի մասին, ի դեպ, արդեն իսկ խոսում են որոշ գեներալներ:

Օրինակ՝ նույն գեներալ-գնդապետ Մովսես Հակոբյանը համոզմունք է հայտնել, որ մոտ ապագայում մեր սահմաններին ռազմական գործողություններ են սպասվում՝ Սյունիքի, Վարդենիսի, Տավուշի, չի բացառվում նաև՝ այլ ուղղություններով: Հակոբյանը նաև հայտարարել է, որ Ադրբեջանի նպատակն Արցախից ռուս խաղաղապահներին դուրս դնելն է ու վերջնականապես հայերիս մնացած հատվածը կլանելը:
Միաժամանակ հատկանշանակ է, որ մարտի 11-ին տեղեկություն էր ստացվել այն մասին, որ բացի Արցախի բնակավայրերը տարբեր տրամաչափի ու տեսակի զենքերից ռմբակոծելուց, ադրբեջանցիներն իրենց թիրախի տակ են առել նաև ռուս խաղաղապահներին Կարմիր Շուկայի հատվածում ինտենսիվ հրաձգության ֆոնին: Ակնհայտ է, որ ռուս խաղաղապահների թիրախավորումը բոլորովին նոր իրավիճակ կարող է ստեղծել տարածաշրջանում՝ խիստ հավանական թվացող պատերազմի մասնակից դարձնելով նաև Ռուսաստանին:

Գագիկմելքոնյանները, սակայն, այս օրերին բացահայտում են ապագա պատերազմում հայկական իշխանությունների միակ օրակարգը, որը կայանում է մի բանում՝ թուլանալ ու հաճույք ստանալ՝ չնայած նրան, որ նույն արցախցիները, որոնց ներկայացուցիչները մարտի 11-ին կառավարության շենքի դիմաց բողոքի ակցիա էին իրականացնում ու կոչ անում ճանաչել Արցախի անկախությունը, սթափվել ու դադարել խաղաղության մասին անիմաստ լեզվաշարժությունը, հայտնվելու են բնաջնջման եզրին: Այնինչ ՔՊ-ականները շարունակում են Արցախը Ռուսաստանի «գրպանը գցելու» իրենց անտաղանդ քաղաքականությունն ու սրտի խորքում երազում հայ-թուրքական բարեկամության մասին:
Բանակում կատարյալ քաոս ստեղծելը, փորձառու գեներալիտետին շարքից հանելն ու ՊՆ-ն պապիկյանացնելը նպատակ ունեն՝ բացելու Ադրբեջանի ու Թուրքիայի առաջ Հայաստանի դարպասները: Մինչդեռ այդ ընթացքում գագիկմելքոնյանները, որոնց գեներալական ուսադիրները պետք է աղբամանը նետել իրենց էլ՝ հետը, շարունակում են հարստանալ, ձեռքի հետ էլ նախկինների ուղղությամբ «տակառ գլորել»:
Գագիկ Մելքոնյանի լավատեսությունը բացարձակ անհիմն է թվում, և եթե տեսանելի ապագայում նույն ռուս-ուկրաինական ճակատում ոչինչ չփոխվի, ապա գրեթե հարյուրտոկոսանոց հավանականությամբ Ադրբեջանը, որին սատարող հայտարարություններով հանդես են գալիս նույնիսկ ուկրաինացիները (Դնեպրոպետրովսկի քաղաքային խորհրդի բարեկարգման տեսչության պետ Ռուսլան Մորոզն է Հայաստանի դեմ ազերիական ագրեսիան խրախուսող թվիթերյան գրառմամբ հանդես եկել), ուժով ստանալու է նվազագույնը «Զանգեզուրի միջանցք» կոչվածն ու Արցախի հայկական հատվածն, իսկ առավելագույնը՝ ողջ Հայաստանը՝ Գագիկ Մելքոնյանի օբյեկտներն էլ՝ հետը: