«Հին Հայաստանի» ավանդույթները նույնիսկ «նոր Հայաստանում» չեն դադարում արդիական մնալ ու զարգանալ՝ բառիս, սակայն, վատթարագույն իմաստով:

NewsMedia.am կայքի ղեկավար Գայանե Զարգարյանի ընտանիքին պատկանող մեքենան արդեն որերորդ անգամ թալանում են: Սրանից առաջ էլ՝ մարտի 6-ին, նույնպես նույն մեքենան ենթարկվել էր հարձակման,երբ տարել էին Զարգարյանի անձնագրի պատճենը, մի սկավառակ, իսկ մեքենայի սրահում առկա կրիչը ոչնչացվել էր:
Նշենք, որ համապատասխան լրատվամիջոցն իր ուշադրության կենտրոնում է պահում իրավապահ համակարգն ու դրանում վխտացող բացերը: Մասնավորապես՝ հենց NewsMedia.am-ն էր, որ հրապարակել էր ոստիկանական բաժանմունքում տարիներ առաջ հակագազով ցուցմունք կորզելու, տղամարդու խոշտանգման տեսանյութը:
Պատահականությո՞ւն է, արդյոք, թալանը, թե՞ գործ ունենք , ասենք, ոստիկանական համակարգի «վերևներից» կազմակերպված ու ԶԼՄ-ի ղեկավարի ուղղությամբ պարբերաբար ուղարկվող ազդանշանների հետ:
Փաստն այն է, որ նախկինին բնորոշ բարքերը ներկայիս Հայաստանում շարունակում են ծաղկել. մասսայական հոգեբանական տեռորին, ֆիզիկական հաշվեհարդարին միտված սադրանքների պակաս բոլորովին չի զգացվում՝ չնայած թվում էր «հեղափոխություն» կոչվածը պետք է որ նմանօրինակ խնդրիները վաղուց լուծած լիներ, բացառեր:Թիրախում կրկին խոսքի ազատությունն է հայտնվել, որի դեմ պայքարում դրա դեմ մարտնչողները չեն վարանում նույնիսկ ֆիզիկական հաշվեհարադարի դիմել:

Իհարկե, դժվար է այս ամենում բացառապես Փաշինյանին մեղադրել, քանի որ նմանօրինակ բարքերը Հայաստանում  նա չէ, որ ձևավորել է, երբ բռնություն ներշնչողի դերում հանդես է գալիս ասենք ոստիկանությունը՝ սկսած ոստիկանապետից՝ վերջացրած նրա խորհրդականով, սակայն միանշանակ է, որ հետհեղափոխական Հայաստանում արձանագրվող ամեն մի նմանօրինակ դեպքի համար իր բաժին պատասպանատվութունն ունի նաև նախկին լրագրող ու խմբագիր Նիկոլ Փաշինյանը:
Ինչպես բարձրաստիճան ոստիկաններից մի քանիսի հետ մեր ունեցած զրույցներից ենք տեղեկացել, ոստիկանությանը քննադատողների նկատմամբ ճնշումներ բանեցնելու մեխանիզմների պակաս այդ կառույցը չունի: Դրանք տարբեր են՝ հոգեբանական ճնշումներից մինչև սոցիալական կայքերում մարդկանց թիրախավորելն ու նրանց վարկաբեկելը, անձնական տվյալների հանրայնացումը, մարդկանց անձնական լուսանկարները պղծելը, նրանց անուններով կեղծ էջեր բացելը և այլն: Նույնիսկ կարող են սպառնալ մարդկանց անձնական լուսանկարները պոռնոգրաֆիկ կայքերում տեղադրելով:
Մեծ է հավանականությունը, որ Գայանե Զարգարյանի դեմ փաստացի իրականացված հաշվեհարդարի հիմքում նրա լրագրողական համարձակությունն է: Ոմանց ակնհայտորեն դուր չի գալիս ոստիկանական համակարգում առկա բացերի նկատմամբ լրագրողի հետաքրքրասիրությունը, և այս իմաստով ուշագրավ է, որ տեղի ուենցած թալանից օրեր առաջ կայքն իր ուշադրությունն էր սևեռել քաղաքացի Տիգրան Կարապետյանի նկատմամբ ոստիկանների կիրառած բռնությունների փաստի ուղղությամբ, աչքաթող չէր արել խայտառակ միջադեպը: Լրատվամիջոցի ղեկավարը բավական հետևողական էր գտնվել և ուղիղ կապ էր հաստատել ՌՈ նախկին աշխատակից Վարդան Ղուկասյանի հետ՝ ներկայացնելով մանրամասնություններ ոստիկանության աշխատանքին առնչվող: Խոսակցությունը թողարկվել էր ուղիղ եթերում, ինչը, բնականաբար, չէր կարող դուր գալ ոստիկանությանը:
Նիկոլ Փաշինյանն ու տիկին Աննա Հակոբյանը, հանդիսանալով լրագրողներ, ամենից լավ պետք է հասկանան, որ առնվազը նախկիններից շահեկանորեն տարբերվելու համար պարտավոր են հետամուտ լինել, որպեսզի նախ ամբողջությամբ բացահայտվի դեպքն, ապա ապագայում բացառվեն նմանօրինակ դեպքերի կրկնությունը:
Ազատ խոսքը չի կարող վտանգվել նոր Հայաստանում, իսկ այն տարածողներն ու դրա ջատագովներն էլ չեն կարող զոհ դառնալ ինչ-որ ուժերի կամայականություններին:
Նախևառաջ պետք է քրեական գործ հարուցվի՝ պարզելու, թե ինչ հանգամանքներում է տեղի ունեցել հանցագործությունը, ինչու է Զարգարյանը պարբերաբար հայտնվում հանցագործների թիրախում, վրան «մե՞ղր է քսած», թե՞ «մեղրն» այլ տեղում է:
Այն գործերը, որոնք քննվում են ՔԿ-ում՝ ՀԿԳ բաժնում, ԱԱԾ-ում, Դատախազությունում՝ ոստիկանների կողմից քաղաքացիների նկատմամբ իրականացված ոտնձություններին առնչվող գործերը, մտնում են փակուղի միանգամայն անհասկանալի հիմքով: Տեղի ունեցած դեպքին պետք է պատշաճորեն արձագանքի ՄԻՊ-ն ու տա իր գնահատականը, լրատվամիջոցները պետք է պաշտպանված լինեն բոլոր տեսակի ոտնձգություններից:
Ընդ որում՝ լրագրողական հանրույթը նույնպես պետք է ստեղծված իրավիճակում անտարբեր չմնա ու իր բողքի ձայնը բարձրացնի, քանի որ ոչ ոք ապահովագրված չէ, ու վաղը ցանկացած լրագրող կարող է արժանանալ նույն Զարգարյանի ճակատագրին, եթե այսօր անտարբերություն դրսևորվի: Խնդիրն ակնհայտորեն շատ ավելի գլոբալ է, քան կարելի է առաջին հայացքից պատկերացնել:
Գայանե Մանուկյան

Լուսանկարները՝ դեպքի վայրից