Խոսքի ազատության մասին ենք խոսում, բայց ո՞րն է խոսքի ազատությունը մամուլում, սոցցանցերում կամ իրականության մեջ: Մենք գիտե՞նք արդյոք, որ խոսքի ազատությունն արհեստականորեն քաղաքավարության քողի տակ թաքնված սանձարձակություն չէ, երբ չեն համատեղվում կարծիքները...

Ո՞րն է ազատ խոսքը՝ վիրավորե՞լը, արհամարհե՞լը, կոպտե՞լը, հայհոյե՞լը, եսակենտրոն մտածողությու՞նը, անձնական հաշվեհարդա՞րը՝ իր սկզբունքներին դեմ արտահայտողի հանդեպ, թե՞ հաղթողի ու պարտվողի պայքար, մի նոր խոսքի պատերազմ, որ դառնում է ամենաթողության վիճակ, էթիկայից զուրկ մարդու արարք, ով պատրաստ է անցածդ ճանապարհը ոտնահարել՝ իր կերպարի արհեստական բարձրացման միտումով:
Չնայած չափավոր եմ արտահայտվում իմ հրապարակած հոդվածներում, բայց միշտ էլ ունեմ սեփական կարծիք ու երբևէ չեմ բռնացել ուրիշների մտածելակերպի վրա: Այս տարածքում բազմաթիվ գրառումներ, մեկնաբանություններ եմ կարդացել տարիների ընթացքում, երբեմն կողքով անցել, երբ համակարծիք չեմ եղել արտահայտած տեսակետներին, առաջնորդվել եմ այն սկզբունքով, որ յուրաքանչյուրս ազատ ենք, հետևաբար, մեր ազատ իրավունքից ելնելով, կարող ենք արտահայտել մեր կարծիքները՝ առանց մեկը մյուսին վիրավորելու, առանց հերյուրանքների ու զրպարտությունների:
Մեզանից յուրաքանչյուրն իր խոսքի համար պատասխանատու պիտի լինի, անգամ իր ամեն բառի համար, առավելապես սոցցանցերում, որ հանրության համար տեսանելի է: Այն պիտակավորումն ու հայհոյանքները, որոնց հանդիպում ենք երբեմն, ոչ մի կապ չունեն խոսքի ազատության հետ։ Կարծում եմ՝ այստեղ յուրաքանչյուրը պատասխանատու է հենց ինքն իր առջև, բայց ցանկանում եմ ուշադրության արժանացնել նրանց, ովքեր նպատակադրված վիրտուալ տարածքում «հյուրընկալվում են» որևէ մեկին՝ նրան վարկաբեկելու, վիրավորելու համար...
Տեսնես նման դեպքում ի՞նչ նպատակ են հետապնդում այդ մարդիկ, երբ իրենց գովազդելով այդ «անկոչ հյուրերը» տիրոջ իրավունքով մտնում են ուրիշների «տարածքը», վիրավորանքներ փռում նրանց շուրջը:
Միշտ էլ կողմ եմ խնդիրների ազատ, բաց քննարկումների, տարբեր տեսակի կարծիքների և մոտեցումների համատեղմանը, որի արդյունքում կարելի է գտնել տվյալ հարցի լավագույն լուծումը, բայց երբևէ թույլ չեմ տա որևէ անձնավորության՝ ոտնահարելու իմ իրավունքները, ով էլ նա լինի:
Միշտ էլ իմ սկզբունքներից հեռու է այն մարդը, ով ազատ քննարկումները խեղաթյուրում է, ով իր սեփական կարծիքը պարտադրաբար փորձում է ուրիշների վրա փաթաթել, ով տարակարծության արդյունքում վիրավորում է մարդուն, նրա արժանապատվությանը վնասում, սխալ հետևությունների հանգում, արհամարհում դիմացինի կարծիքն ու արժանիքները...
Ազատ խոսքը չի սիրում ճնշում գործադրելը, ոչ ոք չի կարող խոչընդոտ հանդիսանալ առողջ քննադատությանը, բայց պետք է սովորել, որ մեկնաբանություն գրել-ջնջելով հետքերը չեն անհետանում կամ այդ մեկնաբանություններին նոր տողեր ավելացնելով՝ այդ կերպարը չի փոխվում: Պետք չէ տարակարծության համար սրտի մաղձը թափել, խեղդել ազատությանը և համարել, որ ազատ խոսքի ժամանակներում ենք ապրում:
Նատաշա Պողոսյան