Ինչպես հայտնի է, Երևանի ավագանու « Երկիր Ծիրանի » խմբակցությունը , ղեկավարվելով « Երևան քաղաքում տեղական ինքնակառավարման մասին » ՀՀ օրենքի 46- րդ հոդվածի 2- րդ կետի պահանջով , Երևանի քաղաքապետի 2018 թվականի հուլիսի 16- ի արտահերթ ընտրություններում առաջադրել էր քաղաքապետի թեկնածու՝ Երևանի ավագանու « Երկիր Ծիրանի » խմբակցության ղեկավար Զարուհի Փոստանջյանին :

Շատերը կհամաձայնեն, որ Երևանի քաղաքապետի պաշտոնն ամենևին էլ շարքային պաշտոն չէ: Երևանի քաղաքապետը մի պաշտոնյա է, ով, փաստորեն ոչ միայն երկրի ներսում, այլև դրսում ներկայացնում է երևանցիներին, նրանց շահերն ու հաճախ խաղում յուրատեսակ կապող օղակի դեր բարձրագույն իշխանությունների ու երևանցիների միջև, որոնց թիվն, ինչպես հայտնի է, գերազանցում է միլիոնը:
Ունի՞, արդյոք, Զարուհի Փոստանջյանն Երևանի քաղաքապետ լինելու իրական ներուժ, կարելի՞ է, արդյոք, ասել, որ նա հենց այն գործիչն է, ով կարող է պատվով իր ուսերին կրել պատասխանատվության ծանր բեռը, և, առհասարակ, ինչպիսի՞ ֆիգուր է նա:
Իրականում Փոստանջյանն իր երկարամյա քաղաքական գործունեությամբ վաղուց է ապացուցել, որ իսկապես կարող է նման պատասխանատու պաշտոն զբաղեցնել. դրա համար ունի թե՛ անհրաժեշտ քաղաքական փորձառություն, թե՛ իրական համաժողովրդական հեղինակություն՝ ինչպես երկրի ներսում, այնպես էլ՝ Սփյուռքում:
Այս իմաստով բավական խոսուն պետք է համարել Փոստանջյանի այցը՝ Լոս Անջելես, որի ընթացքում քաղաքապետի թեկնածուն բավական ջերմ ընդունելության էր արժանացել տեղացի հայերի կողմից՝ արժանանալով յուրահատուկ ուշադրության ու համակրանքի:

Սփյուռքահայերի գերակշիռ մեծամասնությունն այսօր անվերապահորեն վստահում է Փոստանջյանին՝ նրան համարելով ժողովրդական արժեքների ամենասկզբունքային գործիչներից մեկը Հայաստանում, ու, առհասարակ, համահայկական տիրույթում՝ թերևս, Փաշինյանին համահավասար: Վստահաբար, Փաշինյան-Փոստանջյան զույգն անհամեմատելիորեն առավել մեծ արդյունավետությամբ կարող է հասնել երկրի առաջ ծառացած խնդիրների լուծմանը, նպաստել իրական առաջընթացին ու բարգավաճմանը՝ ոչ միայն կանխելու չդադարող արտագաղթն, այլև իրական նախադրյալներ ստեղծելու ներգաղթի համար, որը հնարավոր կարող է դառնալ միայն խորքային ժողովրդավարական փոփոխությունների ու տնտեսական բարեփոխումների արդյունքում՝ բաներ, որոնց համար նույն Փոստանջյանն երբեք չի դադարել պայքարել՝ խարանելով ու խարազանելով անարդարության ու ամենաթողության երեսը:
Հայաստանում ռեալ իրավիճակ է փոխվել, ու ստեղծվել է մի կացություն, երբ ժողովրդին ու հասարակությանն իրական ծառայություն մատուցած անձինք հնարավորություն ունեն այսօր ժողովրդի աջակցությամբ ստանձնելու երկիրը ծանր վիճակից դուրս բերելու կարևոր, բայց խիստ բարդ առաքելությունը: Փոստանջյանը հեղափոխության հիմնասյուներից մեկն է, ու միանգամայն տրամաբանական կլինի, եթե հենց նա առաջիկայում ստանձնի Երևանի քաղաքապետի պաշտոնը. հին խնդիրներին պետք է նոր լուծումներ տալ՝ բխող միանգամայն նոր, հեղափոխական տրամաբանությունից:
Գայանե Մանուկյան