Ինչպես հայտնի է, Երևան քաղաքի գերխնդիրներից մեկն էլ տրանսպորտի հարցն է. քաղաքապետարանին ու տրանսպորտի և կապի նախարարությանն այդպես էլ այս տարիների ընթացքում չի հաջողվել կենսունակ, անվտանգ տրանսպորտային համակարգ ստեղծել քաղաքում, ինչը, թերևս, մեծ բացթողում պետք է համարել:

Մինչ Հայաստանի հարևան երկրներում պարբերաբար մետրոյի նոր կայարաններ էին հանձնվում շահագործման, մեզանում ընդամենը կատարելագործվում էին գծատերերին գերշահույթով ապահովելու մեխանիզմները:
Պարզվում է` որոշում է կայացվել իբր տեսանելի ապագայում լիովին փոխել Երևանի տրանսպորտային ցանցը. նախատեսվում է մոտ 3 անգամ կրճատել մայրաքաղաքի երթուղիները՝ 115- ից դարձնելով 42, իսկ տրանսպորտի միավորների քանակը կդառնա 939 ՝ գործող 2039- ի փոխարեն , ինչի արդյունքում, փաստորեն, ավելի քան 1000 վարորդ կորցնելու է սեփական աշխատանքը:
Բացի այդ, նոր նախագծով նախատեսվում է կրճատել նաև երթուղայինի կիլոմետրաժն , ինչի արդյունքում միմյանց կրկնող երթուղիներ իբր այլևս չեն լինելու :
Առաջին հայացքից դրական տպավորություն թողնող այս պլանն իրականում իր մեջ բավական լուրջ ռիսկեր է պարունակում : Նախ ` խնդիր է ծագելու աշխատատեղերի կրճատման հետ կապված , և հետո ոչ պակաս լուրջ պրոբլեմ է առաջանալու քաղաքացիների տեղաշարժի առումով , քանի որ « մեկ ուղղությամբ ` մեկ երթուղի » բանաձևը անխուսափելիորեն հանգեցնելու է տրանսպորտի գերծանրաբեռնվածության : Չնայած ասվում է , որ սա արվում է քաղաքացիների սպասարկումը բարելավելու համար , սակայն ակնհայտ է , որ փոխադրամիջոցների խնդիր ևս առաջ է գալու ` մանավանդ որ ժամանակի հետ հասարակական տրանսպորտից օգտվողների քանակը միմիայն ավելանում է ` պայմանավորված երկրում սոցիալ - տնտեսական իրողություններով : Ու կստացվի, որ մի կողմից միանգամայն արհեստականորեն սահմանափակվելու է Հայաստան ներմուծվող մեքենաների թիվը (խոսքն աջակողմյան ղեկով մեքենաների մասին է). մյուս կողմից է՛լ ավելի է բարդացվելու տրանսպորտային երթևեկությունը քաղաքում: Այս իրավիճակից դուրս գալու միակ լուծումը կարող էր լինել, թերևս, մետրոյի նոր կայարանների բացումը,սակայն հաշվի առնելով այդ հաճույքի թանկությունը (յուրաքանչյուր նոր կայարանի համար պահանջվում է ավելի քան 70 մլն դոլար)`կարելի է ասել,որ իրավիճակն իրականում անելանելի է:
Հիմնական պատճառը, որը ստիպել է համապատասխաններին գնալ մայրաքաղաքի տրանսպորտային ցանցի փոփոխության ճանապարհով, ասում են, ուղեվարձի գները չթանկացնելու մղումն է: Ինչ խոսք` գովելի է պատճառ է, սակայն ակնհայտ է, որ ցանցի փոփոխության նման տարբերակն է՛լ ավելի է խորացնելու ոլորտում առկա ճգնաժամը ու չի ծառայելու իր նպատակին: Էլ ավելի քաոսային իրավիճակ կարող է ստեղծվել քաղաքում:
 Ալեքսանդր Գրիգորյան