Հայաստանի և Արցախի զինված ուժերը փառքով են դուրս գալիս մեր իշխանությունների սխալների, ոչ դիվանագիտական քայլերի տակից... մեր դիվանագիտական աղբյուրները չեն աշխատում...
Ու այս ֆոնի վրա մենք ապացուցում ենք, որ մենք բոլոր ռեսուրսները ունենք մեր Հայրենիքը պաշտպանելու համար:

Վաղ ժամանակներից ազերի մամիկները իրենց լակոտների համար երգել են. «Քնիր, տղաս, որ մեծանաս, հայերի գլուխ կտրող դառնաս»… այդ երգերի տակ են դաստիարակվել ազերիների լակոտները: Մինչդեռ մեր Ոգին և Էությունը չեն կարողանում սպանել, որովհետև դրանց հասնելու համար ազերիների ձեռքերը միշտ կարճ են եղել… սինքլոր խաշնարած ցեղը անզոր է Հայի դեմ... Եվ մենք մեր ուժը ցույց ենք տվել ու դա է ամենից շատ սարսափեցնում ազերիներին...

Եթե հիմա ասեք, որ այս իրավիճակում Պուտինի ականջները հեռվից չեն երևում ու շարունակաբար պնդեք, որ Ռուսաստանը մեր բարեկամն է ու նա ամեն կերպ մեր թիկունքին կանգնած, ապա շատ հարցեր կմնան օդում կախված: Ի՞նչու Պուտինը չհամաձայնվեց հանդիպել Էրդողանին, մի՞թե Պուտինին ինչ-որ բան խանգարում է՝ խանգարում է... Ամեն մեկը այսօր իր շահն ունի... Ռուսասատանի զենք վաճառելը Ադրբեջանին, որը հետո իր բարեկամի վրա է կրակելու պայմանավորված է իր երկրի շահով:

Մեր իշխանությունը, երբ պետք է հասկանա, որ սուտ եղբայրասիրությունն ու չհիմնավորված պացիֆիզմը որևէ մեկին պետք չեն... պարզ է, որ պուտինյան հրահանգներին սպասող կա դեռ, ինչը միայն ցարին է պետք... Մենք այս պահին ավելի քան պետք է սթափ լինենք: Այն արտահայտությունը, թե ռուսը, որ չլինի թուրքը մեզ կուտի, գոնե այս օրեին մեր որոշ ռսամոլներ պետք է հասկանան, որ ռուսը չկա ու մեզ ուտող չկա...

Արթուր Հայրապետյան 

լրագրող