Ապրիլի 19-ին  Los Angeles Times-ը  հրապարակել է մի հոդված, որում առաջին անգամ խոսվում է  էթնիկ հայերի և ադրբեջանցինների միջև կոնֆլիկտի մասին: Հոդվածի հեղինակը, ներկայացնելով Ղարաբաղի աշխարհագրական դիրքը, գրում է.«Նախկին Սովետական միության այդ երկիրը հիշեցնում է մի խռոնիկ հիվանդություն, որն ամեն տարի աշնանը և գարնանը բորբոքվում է. իրար են բախվում էթնիկ հայերը և ադրբեջանցինները, և Ղարաբաղի նվաճման համար Հայաստանի և Ադրբեջանի պաշտոնյանները սկսում են մեղադրել իրար: Սակայն, այս գարնան զարգացումն այլ էր. սրված բախման արդյունքում սպանվել է ավելի քան 100 զինվոր և կամավորական: Բռնկված կռիվը դադարեց Մոսկվայի միջամտությամբ»: Հեղինակը, հիշեցնելով պատմությունը, նշում է, որ Օսմանյան սուլթանները, իրանական շահերը եւ Ռուսաստանն իրենց շահերն են հետապնդել այդ տարածաշրջանում այնքան ժամանակ, մինչ մեկ դար անց կոմունիստական ​​Մոսկվան Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մասը բռնակցեց Ադրբեջանին, թեև բնակիչները այնտեղ էթնիկ հայեր էին:

Համաձայն Ռիչարդ Կիրակոսյանի բնորոշման՝ շատ առումներով Ադրբեջանն իրեն զգում է ինքնուրույն եւ վտանգավոր ինքնավստահ՝ պայմանավորված ռուսական զենքի մատակարարումներով: Հոդվածի հեղինակը  նշում է, որ Հայաստանը նույնպես գնում է ռուսական զենք, սակայն, որպես ռազմավարական դաշնակից, շատ ավելի էժան գներով՝ հնչեցնելով հարց. արդյոք սա բախում է, թե երկարատև պատերազմ:

Ըստ հրապարակման՝ Մոսկվան ցանկանում է անմիջապես հաստատել հրադադար, և Արցախում տեղակայել խաղաղապահ ուժեր, Իրանը նույնպես ցանկանում է մասնակցել բանակցային գործընթացին, որպես միջնորդ, սակայն  այս վերջին  բախումը ցույց տվեց, որ ոչ մի ռացիոնալ իշխանություն ի վիճակի չէ կարգավորել հակամարտությունը, և խնդիրը լուծում կստանա միայն այն ժամանակ, երբ կողմերը և տարածաշրջանային խաղացողները գտնեն կարճաժամկետ փոխզիջման եւ երկարաժամկետ լուծումների տարբերակներ: